شمارهٔ ۵۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و قامت دل‌فریب معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که وقتی معشوقه را دید، از شرم و حیا به خاطر زیبایی‌اش، قامتی شبیه سرو پیدا کرد و این زیبایی او را در بند محبت و بندگی گرفتار کرد.
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگیقمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی
هوش مصنوعی: وقتی دیدند زیبایی تو را، از شرم و حیا دست و پای بندگی را کوتاه کردند و طوق بندگی را از گردن خود برداشتند.