شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس سردرگمی و ناکامی خود اشاره می‌کند، به گونه‌ای که اوراق زندگی‌اش به هم ریخته و بی‌نظم است. او به یادآوری این نکته می‌پردازد که بارها در دنیای پر آشوب و محشری که در آن قرار دارد، این بی‌نظمی و عدم انسجام از بین رفته و دوباره به هم ریخته است.
آن که بی شیرازه دارد کهنه اوراق مرابارها شیرازه دیوان محشر کرده است
هوش مصنوعی: کسی که نتوانسته نظم و ترتیب زندگی‌ام را حفظ کند، بارها باعث شده که من در روز قیامت محاسبه شوم.