شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این بیت به تصویر کشیدن حالتی از جمعی است که در شب به سختی و مشقت گذرانده‌اند. آنها مانند شمعی هستند که در نور و نسیم صبح‌گاه احساس خنکی و آرامش می‌کنند. به نوعی به تجدید نیرو و روشنایی بعد از یک شب پرتنش اشاره دارد.
جمعی که زیر چرخ شبی روز کرده اندچون شمع، دل خنک به نسیم سحر کنند
هوش مصنوعی: گروهی از افراد که شب را در زیر سایه دنیای فانی و بی‌رحم سپری کرده‌اند، مانند شمع‌هایی که در حال ذوب شدن هستند، با وزش نسیم صبحگاهی دل‌های خود را خنک و آرام می‌کنند.