شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به زیبایی‌های عشق و احساسات خود اشاره می‌کند. او از درد و رنجی که در دل دارد صحبت می‌کند و به گل‌ها و لاله‌هایی که بر سینه‌اش است، اشاره می‌کند. در نهایت به ناامیدی خود در پنهان کردن این احساسات و گذراندن زمان در میان مردم اشاره می‌کند.
بر سینه نعل و داغم بس لاله و گل منتا کی نگه چرانم در باغ و راغ مردم؟
هوش مصنوعی: بر سینه‌ام علامت‌ها و نشانه‌ها را دارم، مثل نعل و داغ. من از زیبایی‌ها و گل و لاله‌ام چه مدت می‌توانم در باغ و دشت مردم پنهان بمانم؟