بخش ۴ - حکایت
هوش مصنوعی: در این شعر، فردی از دو گروه مذهبی سؤال می‌کند و پاسخ‌دهنده کسی است که به حقیقت نزدیک است. او توضیح می‌دهد که فیلسوفان خدا را با استدلال‌های فلسفی معرفی می‌کنند و متکلمان از راه کلام. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که حقیقت نه در یکی از این دو دیدگاه نهفته است. اختلافات موجود بیشتر به صفات مربوط می‌شود تا ذاتها. او به طور کلی به مسائلی از مذاهب و فرقههای گمراه کننده اشاره می‌کند.
چون کسی کرد از این دو قوم سؤالدر جوابش چه گفت صاحب حال
هوش مصنوعی: اگر کسی از دو قوم سوالی بپرسد، صاحب حال در پاسخ به او چه خواهد گفت؟
فلسفی از خدای بتراشدمتکلم بر او همی پاشد
هوش مصنوعی: یک فیلسوف برای خود خدایی میسازد و متکلم بر او انتقاد می‌کند و او را مورد بحث قرار می‌دهد.
حق از این هر دو بر کران آمدبحقیقت نه این نه آن آمد
هوش مصنوعی: حقیقت از این دو گزینه فراتر است و هیچکدام از آنها به تنهایی نمیتواند نمایانگر آن باشد.
ذاتها را به ذات معرفت استاختلافی که هست در صفت است
هوش مصنوعی: ذاتها در اصل، تفاوتی ندارند و اختلافهایی که وجود دارد، تنها به صفات و ویژگیها برمیگردد.
مذهب فرقههای اهل ضلالباز گویم کنون علی الاجمال
هوش مصنوعی: مذهب گروههای گمراه را اکنون به طور کلی بیان میکنم.