بخش ۲ - عین الیقین
هوش مصنوعی: این متن به تبیین مفهوم سخن و کلام و جایگاه آنها در ارتباط با حق و خداوند می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کلام خدا از عالم ماده جدا نیست و مانند کلام نفس انسان است که احساسات و تجارب درونی را منتقل می‌کند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که سخن حقیقی باید متصل به حقیقت باشد و چیزی جسمی و مادی نیست، بلکه با جان و روح در ارتباط است. در نهایت، اشاره‌ای به نادانی انسان در درک عمیق از این مفاهیم می‌شود.
حرف و صوتی کز اصطکاک هواستچون توان گفت کان کلام خداست
هوش مصنوعی: صدا و کلماتی که از برخورد هوا ایجاد میشوند، چگونه میتوان گفت که آنها کلام خداوند هستند؟
سخن حق ز حق نگشت جدابه خدا این چنین سزد به خودآ
هوش مصنوعی: سخن حقی که از حقیقت ناشی می‌شود، هرگز از آن جدا نمیشود. به خداوند، این چنین سخن گفتن شایسته و درست است.
قول حق از جهان حسی دانفی المثل چون کلام نفسی دان
هوش مصنوعی: سخن حق را از دنیای محسوسات درک کن، همانطور که کلام درونی خود را میفهمی.
وان کلام از قبیل وجدانی استهمه دانند این چه نادانی است
هوش مصنوعی: این سخن از نوعی احساس درونی است و همه میدانند که این چه جهالت و نادانیای است.
حرف و صوت ای عزیز آن نبودهیچ جسمم کثیف جان نبود
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کلمات و صداهایی که بیان میشوند، به یک جسم یا جسم مادی وابسته نیستند و به روح و جان انسان ارتباط دارند. در واقع، بر این نکته تأکید می‌کند که حقیقت و عمق کلام از ذات روح و روان سرچشمه میگیرد و نه از ظواهر مادی.