بخش ۱ - الباب الثّالث فی اسمائه تعالی و تقدّس علم الیقین
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت نام خالق و عبارت "بسم الله" در قرآن اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اسم خداوند به عنوان کلید فهم و معنی هستی است و تمام موجودات از او پدید آمده‌اند. همچنین در این متن، به نام‌های دیگر خداوند نیز اشاره شده و گفته شده که نام اعظم او سزاوار است. شاعر به این نکته می‌پردازد که چگونه این نام‌ها نمایانگر صفات و ذات الهی هستند و در نهایت سوالی را مطرح می‌کند که چه کسی می‌تواند به درستی این سخن را بگوید.
نصّ قرآن به نام خالق ماوارد است قوله «له الاسما»
هوش مصنوعی: قرآن به نام خالق ما آغاز میشود و به ویژگیهای او اشاره می‌کند که او دارای نام‌های زیبا و وصفهای نیکو است.
حضرت حق گشوده عزّ و علاهدر قرآن به لفظ «بسم اللّه»
هوش مصنوعی: خداوند متعال در قرآن کریم با واژه «بسمالله» آغاز کرده است.
اسمش این گنج را کلید آمدهرچه هستی است زو پدید آمد
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که نام او به مثابه کلید این گنج ارزشمند است و هر آنچه که وجود دارد، از او نشات میگیرد و پدید آمده است.
لفظ اللّه اسم حضرت ذاتغیر از آن جمله اسمهای صفات
هوش مصنوعی: لفظ "اللّه" نامی است که به حضرت حق اشاره دارد و متفاوت است از دیگر نام‌ها و صفات او.
اسم اعظم بدو سزاوار استوین چنین در صحیح و اخبار است
هوش مصنوعی: نام بزرگ و والای او شایستهترین است و این موضوع در متون صحیح و اخبار معتبر مطرح شده است.
گرنه او نام خویشتن گفتیکیست آنکس که این سخن گفتی
هوش مصنوعی: اگر او نام خود را بگوید، پس چه کسی است آن کسی که این حرف را زده است؟