تناجی
عمادی شهریاری

شمارهٔ ۱۱

آه نیارم زدن گر چه دلم خون شودترسم از او یک نفس سوز تو بیرون شود
وصل نخواهم کز او کم شود اندوه توبنده هجرم کز او درد من افزون شود