بخش ۱۲ - در صفت عدل و نصفت
هوش مصنوعی: این متن به بررسی مفهوم عدالت و رابطه آن با شرع (قانون دینی) می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که برای دستیابی به عدالت، باید از کارهای اضافی و بی‌فایده پرهیز کرد و به اصول شرع پایبند بود. او بیان می‌کند که شرع باید به عنوان معیار و اصل در نظر گرفته شود و هر عملی که با آن تناقض داشته باشد، عدالت نامیده نمی‌شود بلکه ظلم است. بنابراین، دوری از ظلم و پایبندی به اصول دینی، کلید اصلی دینداری واقعی است.
چیست عدل آنکه بگذری ز فضولنکنی از طریق شرع عدول
هوش مصنوعی: آیا رواست که از چیزهای بیارزش بگذری و در راه دین و قوانین آن انحرافی ایجاد نکنی؟
شرع را نصب عین خود سازیچشم بر غیر آن نیندازی
هوش مصنوعی: برای اینکه به اصول دین و قوانین شرعی پایبند باشی، باید تمام توجه و تمرکزت را بر این اصول بگذاری و به هیچ چیز دیگری نگاه نکنید.
چون گماری به کار اندیشهشیوه راستی کنی پیشه
هوش مصنوعی: وقتی که به کار فکر میکنی، باید راه درست را انتخاب کنی و به آن عمل کنی.
اول آن را به شرع سازی راستآنگه آری به جای بی کم و کاست
هوش مصنوعی: اول کار را بر اساس اصول و قوانین درست انجام بده، سپس با دقت و بدون نقص آن را به نتیجه برسان.
زانکه میزان معدلت شرع استشرع اصل است و غیر آن فرع است
هوش مصنوعی: زیرا قانون و معیار توازن، همان شرع است و شرع به عنوان اصل شناخته میشود، در حالی که هر چیز دیگری نسبت به آن فرع و فرعی است.
هر چه نبود به وفق آن میزانعدل نامش منه که ظلم است آن
هوش مصنوعی: هر چیزی که بر اساس معیارهای عدل و انصاف سازگار نیست، نباید به آن نام عدالت داد، زیرا این کار ظلم به حساب میآید.
دور باشد ز طور دینداریکه کنی ظلم و عدل پنداری
هوش مصنوعی: اگر از مسیر حقیقت و دین دور شوی، هرگز نباید خود را به ظلم و ستم توجیه کنی و فکر کنی که درست میکنی.