بخش ۲۰ - اشارت به آنکه کتاب الله قدیم است
هوش مصنوعی: این شعر به تفکر درباره کلام خدا و ویژگی‌های آن می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که کلام خدا از صفات بندگان جداست و نباید آن را مانند معتزلی‌ها محدود و ناقص دانست. کلام خدا (قرآن) قدیم و ازلی است و نه جدید و حادث. اگر کلام مانند لباس باشد که عوض می‌شود، باز هم روح و جوهر اصل آن (خدا) تغییر نمی‌کند. در نهایت، بر عقل اصرار دارد که به کلام قدیم احترام بگذارد و آن را به‌درستی درک کند.
چون کتاب خدا کلام خداستاز صفات کلام بنده جداست
هوش مصنوعی: کتاب خدا، به دلیل اینکه کلام خداوند است، ویژگی‌های کلام بندگان را ندارد و به همین دلیل از آنها متمایز است.
مکن از حق کران چو معتزلیلایزالیش دان و لم یزلی
هوش مصنوعی: از حق به دور نباش، زیرا که او همیشگی و ازلی است و نباید به ویژگی‌های متغیر و زودگذر نسبتش دهی.
حرف و صوتی که نو به نو حادثمی شود نیست چون دو آن لابث
هوش مصنوعی: آنچه که جدیداً به وجود میآید، مانند صدا و کلام نیست که دائماً تغییر کند و دچار تحول شود.
باشد آن پیش عقل خرده شناسمر کلام قدیم را چو لباس
هوش مصنوعی: برای کسی که به خرد و فهم اهمیت میدهد، کلام قدیمی مانند لباسی است که به خوبی پوشیده شده و ارزش و زیبایی خود را دارد.
دمبدم گر شود لباس بدلشخص صاحب لباس را چه خلل
هوش مصنوعی: اگر هر لحظه لباس عوض شود، چه تفاوتی به حال شخصی که آن لباس را بر تن دارد، ایجاد می‌کند؟