بخش ۲۴ - اشارت به نفختین
هوش مصنوعی: این شعر در مورد روز قیامت و روشنگری نشانه‌های آن است. شاعر بیان می‌کند که وقتی زمان پایان جهان فرا برسد، هیچ‌کس نمی‌تواند در آن روز از خداوند چیزی بگوید و همه چیز به زبان خداوند جاری خواهد شد. در آن زمان، فرشته‌ای به نام سرافیل دستور دارد تا در سور نفخ کند و با دمیدن در آن، تمام موجودات عالم جان می‌گیرند، حتی اگر بدن‌ها پراکنده باشند. در اینجا شاعر به توصیف قدرت پروردگار و اثرات دم نفخ در زندگی و مرگ موجودات اشاره می‌کند.
چون شود نوبت جهان آخروز قیامت نشانه ها ظاهر
هوش مصنوعی: زمانی که دنیا به پایان خود نزدیک شود و نشانه‌های قیامت نمایان شوند.
نشود یافت هیچ کس به جهانکالله الله برآیدش به زبان
هوش مصنوعی: هیچ کس در این دنیا نمی‌تواند نام خدا را بر زبان آورد، مگر اینکه حقیقت این نام در دل او باشد.
مر سرافیل را دهد دستورحق تعالی که در دمد در صور
هوش مصنوعی: فرشته‌ای به نام سرافیل از طرف خداوند مأموریت مییابد که شیپور مخصوص را بزند.
زان دمیدن خلایق عالمهمه میرند چون چراغ از دم
هوش مصنوعی: از زمانی که نور حیات به وجود میآید، همه موجودات مانند شمعی که در اثر دمیدن خاموش میشود، از میان میروند.
عمرها زیر گنبد دوارنبود از جنس آدمی دیار
هوش مصنوعی: زندگیها در این دنیای ناپایدار و فانی، به هیچ عنوان همانند زندگی انسانها نیست.
بار دیگر ز حق شود مأمورکه کند نفخ صور صاحب صور
هوش مصنوعی: بار دیگر از طرف خداوند مأموریتی فرستاده میشود تا صور دمیده شود و زندگی دوبارهای آغاز گردد.
در دمد در قوالب و ابدانبه یکی دم زدن هزاران جان
هوش مصنوعی: در لحظهای که روحها به شکلها و جسمها وارد میشوند، با یک نفس هزاران جان جان می‌گیرند.
گرچه ابدان بود پراکندههمچو آتش به دم شود زنده
هوش مصنوعی: اگرچه انسانها به صورت جداگانه و پراکنده هستند، اما مانند آتش که با دمیدن زنده میشود، میتوانند با همدیگر اتحاد و زندگی جدیدی پیدا کنند.