بخش ۲۲ - سؤال دیگر از جانب پسر و جواب عارف
هوش مصنوعی: در این شعر، پسر از عارف سؤال می‌کند که اگر عشق و محبت حقیقی در دل او نمانده، چرا هنوز به دیدار او می‌آید و به او میل دارد. عارف به او پاسخ می‌دهد که در ارتباط با معشوق و میهمان، نباید به چیزهای ظاهری و زودگذر دل بست. او می‌گوید که باید به میهمان‌نوازی و احترام به روابط توجه کرد و در عشق واقعی، باید به ارزش‌ها و احترام به نسبت‌ها پایبند بود. در واقع، عشق حقیقی نیازمند تعهد و وفاداری به عواطف و احوالات دیگران است.
پس پسر گفت ایهاالعارفاز مقامات عاشقی واقف
هوش مصنوعی: پس فرزند گفت: ای عارف، تو از مراحل و مقامهای عشق آگاه هستی.
چون به من میل باطن تو نماندپیش من ظاهر تو را چه نشاند
هوش مصنوعی: وقتی تمایل واقعی و درونی تو دیگر در من وجود نداشته باشد، چه اهمیتی دارد که ظاهر تو را در کنار خود داشته باشم؟
چون ز من دور می توانی زیستنزد من هر دم آمدن پی چیست
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانی از من دور باشی، چرا که هر لحظه که به یادم میافتی، به نوعی در کنار من هستی.
گفت عارف که ای جوان سلیمنیست دستور میهمان کریم
هوش مصنوعی: عارف به جوان می‌گوید که رفتار درست و مناسب وقتی با مهمان سخن میگویی، همیشه آسان نیست و نیاز به آگاهی و مهارت دارد، به ویژه وقتی که مهمان سخاوتمند و بزرگوار باشد.
که ز خوردن چو دل بپردازدمیزبان را زدل بیندازد
هوش مصنوعی: زمانی که کسی از خوردن و نوشیدن دلش شاد شود، میزبان هم باید با دلگرمی و محبت او را حمایت کند و از دلش بیرون بیندازد.
بدرد سفره بشکند خوان رابر زمین افکند نمکدان را
هوش مصنوعی: اگر بخواهی دوستی را از خود برانید، آنچنان که نمک بر سفره میافشاند، همه خوشیها و خوبیها را بر زمین میزنی.
یا چو از نقل و باده گیرد کامافکند سنگ بر طبق یا جام
هوش مصنوعی: وقتی که از شراب و صحبت لذت میبرد، یا بر سنگی مینشیند و یا خود را در جامی غرق می‌کند.
بلکه تعظیم آنچه واسطه استدر وصول مراد رابطه است
هوش مصنوعی: باید به چیزهایی که باعث رسیدن به خواستههایمان میشوند، احترام بگذاریم.
هست در کیش حق شناسان فرضبلکه در ذمه کریمان قرض
هوش مصنوعی: در دنیای افرادی که به حقایق اعتقاد دارند، شناخت و آگاهی در حقیقت یک وظیفه است و همچنین، بر عهده افراد سخاوتمند است که به دیگران بدهکار باشند.