بخش ۵۹ - فرستادن پدر ریا را بعد از چهل روز همراه عیینه به مدینه و پیش گرفتن حرامیان و هلاک شدن بر دست ایشان
هوش مصنوعی: در این داستان، پس از سی روز شادی و شور، به دستور پدر، عیینه و ریا، به سمت مدینه برای مراسم عروسی می‌روند. در راه، با گروهی از راهزنان روبرو می‌شوند که آماده‌ی حمله هستند. عیینه با شجاعت به دفاع از خود برمی‌خیزد و چند نفر از راهزنان را می‌کشد، اما در نهایت زخمی می‌شود و جانش را از دست می‌دهد. ریا که شاهد این واقعه است، به شدت غمگین می‌شود و آرزو می‌کند به جای عیینه در آن وضعیت باشد. در نهایت، عیینه می‌میرد و دوستانش او را با غم و اندوه به خاک می‌سپارند و برای او نوحه و زاری می‌کنند. آن‌ها به یاد عیینه و وفاداری‌اش به او، یک قبر مشترک برایشان می‌کنند تا در کنار هم آرام بگیرند.
بعد چل روز کز نشاط و سرورحال بگذشتشان بدین دستور
هوش مصنوعی: پس از چهل روز که با شادی و شوق سپری شد، حال آن‌ها به این روش تغییر کرد.
داد اجازت پدر که ریا راماه شهر و غزال صحرا را
هوش مصنوعی: پدر اجازه داد که ریا، مانند ماهی در شهر و غزالی در دشت، به نمایش درآید.
به عروسی سوی مدینه برندوز غریبی ره وطن سپرند
هوش مصنوعی: به عروسی به سوی مدینه می‌روند و غریبان راه وطن را فراموش کردهاند.
بهر وی خوش عماریی پرداختبرگ گل را ز غنچه محمل ساخت
هوش مصنوعی: به خاطر او، گلبرگ زیبایی را از غنچه منتشر کرد و آمادهٔ تقدیم کرد.
سی شتر از نفایس و اجناسجمله نادر به چشم جنس شناس
هوش مصنوعی: سی شتر به ارزشمندترین و نادرترین چیزها شباهت دارد که تنها چشمهای تیزبین و ماهر میتوانند آن‌ها را تشخیص دهند.
با دو صد عز و حشمت و جاهشکرد سوی مدینه همراهش
هوش مصنوعی: با شکوه و عظمت فراوان، او را به سمت مدینه همراهی کرد.
هر دو با هم عیینه و ریاشاد و خرم شدند ره پیما
هوش مصنوعی: هر دو با هم به شادی و سرور رسیدند و مسیر خود را با خوشحالی ادامه دادند.
معتمر با جماعت انصارنیز بر کار خویش شکرگزار
هوش مصنوعی: معتمر با جمعی از دوستان انصاریاش، به خاطر کارهایی که انجام دادهاند، قدردانی می‌کند.
که دو عاشق به هم رسانیدنددل و جانشان ز غم رهانیدند
هوش مصنوعی: دو عاشق را به هم نزدیکی کردند و درد و غم آن‌ها را از بین بردند.
همه غافل از آنکه آخر کاربر چه خواهد گرفت کار قرار
هوش مصنوعی: همه در حالتی هستند که نمیدانند در نهایت چه اتفاقی خواهد افتاد و سرنوشت کارشان به کجا خواهد رفت.
ماند تا با مدینه یک فرسنگجمعی از رهزنان بی فرهنگ
هوش مصنوعی: او تا زمانی در نزدیکی مدینه ماند که گروهی از دزدان بیفرهنگ یک فرسنگ فاصله داشتند.
بر میان تیغ و در بغل نیزهوز کمر کرده خنجر آویزه
هوش مصنوعی: در میان تیغ و در کنار نیزه، و با خنجر که از کمر آویزان است.
همه خونین لباس و دزد شعارهمه تیغ آزمای و نیزه گذار
هوش مصنوعی: همه به لباسهای خونین آراسته شدهاند و دزدی شعار می‌دهد، همه در حال آزمایش تیغ و دراز کردن نیزه هستند.
تنگ چشمان قحط سالی جوعصیدشان ضب شکارشان یربوع
هوش مصنوعی: چشمودل تنگ کسانی که در سال قحطی هستند، شکارشان فقط حیواناتی کوچک و بیارزش است.
عیش شیرینشان ز دوغ ترشفارغان از فروغ دانش و هش
هوش مصنوعی: زندگی شیرین آن‌ها از دوغ ترش ناشی می‌شود، زیرا از نور علم و آگاهی بیبهره هستند.
همچو گرگان طعمه ناخوردهبر بره و میش حمله آورده
هوش مصنوعی: مانند گرگها که به برهها و میشها حمله می‌کنند، آن‌ها در پی شکار و طعمهگرفتن هستند.
غافل از گوشه ای کمین کردندرو در آن قوم پاکدین کردند
هوش مصنوعی: آن‌ها غافل از یک گوشه، در کمین نشستهاند و به آن مردم پاک و دیندار آسیب میزنند.
چون عیینه هجوم ایشان دیدغیرت عاشقی در او جنبید
هوش مصنوعی: وقتی عیینه مشاهده کرد که آن‌ها به او حمله می‌کنند، حس عشق و غیرت در وجودش به حرکت درآمد.
شد چو شیران در آن مصاف دلیرگاه با نیزه گاه با شمشیر
هوش مصنوعی: در میدان جنگ، چون شیران شجاع، شجاعانه میجنگید، گاهی با نیزه و گاهی با شمشیر.
چند تن را به سینه چاک افکندچون سگانشان به خون و خاک افکند
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد را به زمین انداخت و مانند سگها آنان را در خون و خاک غوطهور کرد.
آخر از زخم تیغ صاعقه بارداد آن قوم را چو دیو فرار
هوش مصنوعی: در نهایت، بر اثر ضربههای شدید و ناگهانی، آن گروه مانند دیوان به وحشت و فرار افتادند.
لیک نامقبلی ز کین داریضربتی زد به سینه اش کاری
هوش مصنوعی: اما به خاطر کینهای که در دل داری، ضربهای به سینهاش زدی که کارش را تمام کرد.
قفس آسا به تن فتادش چاکمرغ او کرد رو به عالم پاک
هوش مصنوعی: او همانند قفسی بر تنش افتاده است و مرغ او به سوی جهانی پاک میپرواز کند.
دوستان در خروش و گریه چو میغکه برفت از جهان عیینه دریغ
هوش مصنوعی: دوستان در حال هجران و گریه هستند، مانند ابرهایی که بعد از باریدن، از جهان ناپدید می‌شوند و یادشان باقی میماند.
گوش ریا چو آن خروش شنیدموکنان بر سر عیینه دوید
هوش مصنوعی: وقتی گوش ریا صدای آن هیاهو را شنید، موکنان (کسانی که موی خود را میتراشند یا از چهره خود مراقبت می‌کنند) به سمت عیینه (پیشانی یا چهره) دویدند.
دید نقش زمین نگاری راغرق خون نازنین شکاری را
هوش مصنوعی: منظور از این بیت این است که زمین، تصویری را به نمایش میگذارد که در آن، زیبایی و لطافت شکارچی جوانی به شدت آسیب دیده و غرق در خون است. این تصویر نشاندهنده درد و رنجی است که بر یک موجود نازنین وارد شده، که میتواند نمادی از غم، فراق و اندوه ناشی از جنگ یا رقابت باشد.
گشته از چشمه سار سینه تنگخلعت سروش ارغوانی رنگ
هوش مصنوعی: از دل چشمههای زلال، دل تنگ و روانم، پیراهنی رنگین و زیبا به رنگ ارغوانی دریافت کردهام.
دست سیمین خضاب ازان خون کردچهره گلگونه جامه گلگون کرد
هوش مصنوعی: دست نقرهای با خونی که بر آن نشسته، چهرهاش را گل مانند کرده و لباسش را نیز به رنگ گل درآورده است.
چهره بر خون و خاک می مالیدوز دل دردناک می نالید
هوش مصنوعی: چهرهاش را به خون و خاک میمالید و از دل بیمار و پر دردش ناله میکرد.
کای عیینه تو را چه حال افتادکآفتاب تو را زوال افتاد
هوش مصنوعی: ای عیینه، چه بر سرت آمده که آفتاب تو در حال غروب است؟
سیرم از عمر بی لقای تو منکاشکی بودمی به جای تو من
هوش مصنوعی: من از زندگیام بدون دیدن تو خستهام، ای کاش میتوانستم به جای تو باشم.
عقل بر عشق من زند خندهکه بمیری تو زار و من زنده
هوش مصنوعی: عقل به عشق من میخندد و میگوید که تو در حال مرگ هستی و حال من خوب است.
این بگفت و ز جان برآورد آهرفت با آه جان او همراه
هوش مصنوعی: او این را گفت و از دلش آهی کشید و با آن آه، جانش را هم برد.
زندگی بی وی از وفا نشمردروی بر روی او نهاد و بمرد
هوش مصنوعی: زندگی بدون او ارزش ندارد و او را مینگرم و از دوریاش جانم را از دست میدهم.
ترک هجرانسرای فانی کردروی در وصل جاودانی کرد
هوش مصنوعی: ترک کردن دنیای مادی و فانی، و در عوض، روی آوردن به ارتباطی جاودانه و پایدار.
دوستان از ره وفاداریبرگرفتند نوحه و زاری
هوش مصنوعی: دوستان به خاطر وفاداری خود، از درد و اندوه میگویند و به سوگواری میپردازند.
چون کند طوطی از قفس پروازبه خروش و فغان نیاید باز
هوش مصنوعی: زمانی که طوطی از قفس پرواز می‌کند، دیگر صدای ناله و فغانش به گوش نمیرسد و باز نمیگردد.
عاقبت لب ز نوحه دربستندبهر تجهیزشان کمر بستند
هوش مصنوعی: در نهایت، برای آمادهسازی تشییع آن‌ها، به خواندن نوحه پرداخته و خود را برای حمل و نقل کفن و آمادهسازی مراسم تسلیتی که در پیش است، مهیا کردند.
دیده از غم پر آب و سینه کبابپاک شستندشان به مشک و گلاب
هوش مصنوعی: چشمها پر از اشک و دل در آتش است، اما با عطر و گلزار آن‌ها را شستشو دادند.
از حریر و کتان کفن کردنددر یکی قبرشان وطن کردند
هوش مصنوعی: از پارچههای نرم و لطیف، برایشان کفن درست کردند و در یک قبر، آرامگاهشان را قرار دادند.
در ته خاک غرق خونابهتا قیامت شدند همخوابه
هوش مصنوعی: در عمق زمین، در لجن و خون، تا پایان دنیا در کنار هم باقی میمانند.