بخش ۳۹ - مناجات در اشارت به آنکه حقیقت ورع اعراض است از ماسوی الله و طلب تحقیق به مقام زهد
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت ورع و خودداری از حرص و طمع در زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که دیدن غیر خدا حرام است و ورع واقعی از ترک حرام ناشی می‌شود. او بیان می‌کند که کسانی که به غیر خدا نگاه می‌کنند، از مسیر ورع منحرف شده‌اند و این نوع ورع تنها یک افسانه است. همچنین، او بیان می‌کند که اگر درختی میوه‌ای به نام ورع داشته باشد، باید آن را از حرص و طمع جدا کرد. شاعر به خواننده توصیه می‌کند که از دنیا و مال آن رغبت نداشته باشد و به زهد روی آورد تا پایه‌های ورع او مستحکم شود. هدف، داشتن طعمی شیرین از زندگی است که در هر دو جهان، روح انسان را شاد کند.
ای به خود خوانده ورع وزران رارغم بر حرص و طمع لرزان را
هوش مصنوعی: ای کسی که به خود اخلاق پسندیده را آموختهای، نگران حرص و طمع مدام دیگران نباش.
دید غیر تو حرام است حرامورع از ترک حرام است تمام
هوش مصنوعی: دیدن غیر از تو جایز نیست و ترک حرام، خود راهی است برای ترک گناه.
نیست اهل ورع آن مانده ز راهکش به غیر تو کند دیده نگاه
هوش مصنوعی: کسی که اهل تقوا نیست، از مسیر راست منحرف شده و توجهاش به جز تو به چیز دیگری جلب می‌شود.
هر که از غیر تو شد بیگانهورع اینست و دگر افسانه
هوش مصنوعی: هر کسی که از تو دور شود، در واقع به دنیای متفاوتی پا گذاشته است و این همان موضوعی است که باعث می‌شود داستانها و روایتهای مختلفی شکل بگیرد.
هر درختی که نه بارش ورع استرسته از دانه حرص و طمع است
هوش مصنوعی: هر درختی که میوهاش نشاندهندهی پرهیزکاری و تقوا نباشد، از دانهای که ناشی از حرص و طمع است، رشد کرده است.
میوه ور کن ز ورع جامی راببر از میوه وی خامی را
هوش مصنوعی: میوه را بچین و از درخت بیاور، و از میوهی نارس و خام دوری کن.
غره دولت او سلخ مکنطعم آن میوه بر او تلخ مکن
هوش مصنوعی: به خاطر خوشی و موفقیت او، فرصت را از دست نده و طعم تلخ زندگی را بر او نچشان.
بر وی آن میوه چنان شیرین دارکه شود در دو جهان شیرین کار
هوش مصنوعی: میوه‌ای که در اختیار او قرار میدهی باید به قدری شیرین باشد که در هر دو جهان، کارهایش شیرین و خوشایند شود.
از دلش رغبت دنیا کم کنزان اساس ورعش محکم کن
هوش مصنوعی: از دل او علاقهمندی به دنیا را کم کن و بنیاد تقوا را در او قویتر کن.
سازش از مال جهان مایل زهدتاکشد رخت به سر منزل زهد
هوش مصنوعی: با توجه به نگرش به زهد و دنیا، میتوان گفت که انسان باید به زندگی مادی و دنیا وابسته نباشد و با دلسوزی و زهد، به سمت هدفهای روحانی و معنوی حرکت کند. در این مسیر، زهد و دوری از دنیا میتواند او را به مقصد نهایی برساند.