بخش ۲۶ - دیدن زلیخا عزیز مصر را از شکاف خیمه و فریاد برداشتن که این نه آن کس است که من در خواب دیده ام و سالها محنت محبتش کشیده ام

هوش مصنوعی: زلیخا به چشمه نگاهی انداخت و از دل غمگینش آهی کشید. او در میان رنج و سختی‌هایش به یادهایی از عقل و هوش خود فکر کرد و به این نتیجه رسید که تقدیرش بدجور به او سخت گرفته است. زلیخا به تشنگی و گمگشتگی خودش اشاره می‌کند و از دهها مشکلاتی که در زندگی‌اش دارد، از جمله دوری از کسی که دوستش دارد، می‌گوید. او با ناامیدی به زندگی‌اش نگاه می‌کند و آرزو دارد که دشواری‌هایش به پایان برسد. زلیخا می‌داند که بدون وجود عزیز مصر به مقصود نمی‌رسد؛ اما به او هشدار داده می‌شود که از تماشا و هم‌صحبتی با او نترسد. او متوجه می‌شود که موفقیتش به عشقش وابسته است و زبانش به دعا و ناله در می‌آید. به زودی، عزیز مصر به او نزدیک می‌شود و زلیخا به شوق دیدارش بسیار منتظر است و احتیاج به دیدن او را بیشتر از هر چیزی احساس می‌کند. در این حین، دایه‌اش به نزدش می‌آید و از او می‌خواهد تا او را تسکین دهد، زیرا زلیخا دیگر نمی‌تواند صبر کند. در نهایت، او به این فکر می‌افتد که باید برای دیدار با عزیزش تدبیر کند و در تلاش است تا این دیدار ممکن شود.