بخش ۲۸ - حکایت آن طفل خرد که نان بزرگ در دست داشت، می خورد و می گریست که این نان اندک است و اشتهای من بسیار

هوش مصنوعی: در این داستان، شخصی زیرک در بغداد در حال walking است که به طور تصادفی با کودکی روبه‌رو می‌شود. کودک در حالی که نانی را در دست دارد، گریه می‌کند. زیرک از او می‌پرسد که چرا گریه می‌کند و کودک توضیح می‌دهد که او گرسنه است و نمی‌تواند به سیری برسد. او از زودتمام شدن خوشی‌ها و نعمت‌ها نگران است و از بی‌نصیب بودن خود از غذا و زندگی راحت شکایت دارد. سپس از ساقی می‌خواهد که برایش نوشیدنی بیاورد تا بتواند احساس سیری و قدرت کند و از زندگی لذت ببرد. کودک آرزوی شنیدن نغمه‌های شاد و زندگی پربار را دارد.