شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان عشق و جدایی می‌پردازد. او از زیبایی‌های محبوبش سخن می‌گوید و جانش را فدای او می‌کند. احساساتش عمیق و طاقت‌فرساست؛ لحظه به لحظه، ناله می‌کند و نمی‌تواند یک ثانیه از محبوب جدا شود. عشق را به عنوان نیرویی می‌شناسد که در هر دو جهان ظهور می‌کند، گاه در ظاهر بزرگی و گاه در لباس فقر. او از ساقی می‌خواهد که جرعه‌ای از می بیاورد تا عاشقان غمگین را تسکین بخشد. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که تنها چیزی که در زندگی مهم است، عشق و الهام از خداست.
یا من بدا جمالک فی کل ما بدابادا هزار جان مقدس تو را فدا
هوش مصنوعی: ای کسی که زیبایی تو در هر چیزی نمایان است، هزار جان پاکم را فدای تو میکنم.
می نالم از جدایی تو دم به دم چو نیوین طرفه تر که از تو نیم یک نفس جدا
هوش مصنوعی: هر لحظه از جدایی تو گلایهمندم، مانند نی که ناله می‌کند. جالبتر این است که حتی یک نفس هم دور از تو نیستم.
عشق است و بس که در دو جهان جلوه می کندگاه از لباس شاه و گه از کسوت گدا
هوش مصنوعی: عشق بهگونهای است که در هر دو دنیای مادی و معنوی خود را نشان میدهد؛ گاهی در ظاهر یک پادشاه و گاهی در چهره یک گدا.
یک صوت بر دو گونه همی آیدت به گوشگاهی ندا همی نهیش نام و گه صدا
هوش مصنوعی: صدایی به دو صورت به گوشت میرسد: گاهی ندا و نامی را به تو میرساند و گاهی فقط صدایی است که میشنوی.
برخیز ساقیا ز کرم جرعه ای بریزبر عاشقان غمزده زان جام غم زدا
هوش مصنوعی: ای ساقی، به خاطر مهربانیات از مینوشی ببر و به عاشقان غمگین که از درد و اندوه رنج میبرند، جرعه‌ای از آن می خوشحالکننده بریز.
زان جام خاص کزخودیم چون دهد خلاصدر دیده شهود نماند به جز خدا
هوش مصنوعی: از آن جام خاص که از خود مینوشیم وقتی که رهایی مییابیم، در دیدهی شناخت چیزی جز خود خدا باقی نمیماند.
جامی ره هدی به خدا غیر عشق نیستگفتیم والسلام علی تابع الهدی
هوش مصنوعی: جامی می‌گوید که راه هدایت به سوی خدا فقط از طریق عشق میگذرد و در پایان، تنها بر پیروی از هدایت سلام میدهد.