شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و توصیف معشوق می‌پردازد. شاعر از زیبایی و قدر و منزلت معشوق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که وجود او بر دیگران سایه افکنده است. او به محبت و لطف معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر کس بخواهد زیبایی و نیکی معشوق را به چالش بکشد، در نهایت ناکام می‌شود. همچنین، شاعر به تأثیر وجود معشوق بر دیگران و ارتباطی که او با خدا دارد، اشاره می‌کند. به طور کلی، شعر دربرگیرنده عشق عمیق و شوق به معشوق است و زیبایی او را ستایش می‌کند.
زد به رفتار خوش قدت ره مارفع الله قدره ابدا
هوش مصنوعی: از رفتار زیبا و قد بلند تو، راه ما روشن می‌شود و خداوند قدر و منزلت تو را همواره بالا میبرد.
تو همایی و نیست ظل همایجز دو زلف تو دام ظلهما
هوش مصنوعی: تو همان کسی هستی که سایهای جز دو زلف تو وجود ندارد.
گر کند غنچه با تو دعوی لطفبر دهانش زند نسیم صبا
هوش مصنوعی: اگر غنچه بخواهد با تو از زیباییاش سخن بگوید، نسیم صبا بر لبانش میوزد.
دیده هر دیده ام جدا دردیتا ز روی تو مانده اند جدا
هوش مصنوعی: هر نگاهی که به تو کردهام، در دل آن یک درد و غم وجود دارد که به خاطر زیبایی تو هنوز در آنجا باقی مانده است.
تو بلای خدایی و خلقیبه دعا خواهد این بلا ز خدا
هوش مصنوعی: تو عذاب و آزمایش الهی هستی و مردم از خداوند درخواست میکنند که این آزمایش را برطرف کند.
آینه از تو رخ نمی تابدبه تو دارند روی اهل صفا
هوش مصنوعی: اگر آینه به تو نمیتابد، بدان که دارندگان صفای دل، روشنایی و زیبایی تو را میبینند.
هر که درهای نظم جامی دیدگفت لله در ناظمها
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی و هنرمندی در نظم و شعر را مشاهده کرد، به ستایش و قدردانی از آن پرداخت.