شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و فراق است. شاعر به زیبایی محبوب اشاره می‌کند که لب‌های او خوشایند اهل وفاست و درد جدایی را تسکین می‌دهد. او از سختی‌های عشق و داغی که بر دل دارد می‌گوید و اینکه هیچ یاری جز خداوند نمی‌خواهد. غم جدایی را با داستان یعقوب و یوسف مقایسه می‌کند و در نهایت به اشتباهاتی که به خاطر عشق مرتکب شده اشاره می‌کند و از خدا طلب آمرزش می‌کند.
لب لعل تو کام اهل وفالعلیل الفراق فیه شفا
هوش مصنوعی: لب‌های سرخ و زیبا تو میتواند برای کسانی که به عشق وفادارند، دارویی برای درد جدایی باشد.
دردنوشان جام درد تواندصف نشینان بارگاه صفا
هوش مصنوعی: کسانی که در سختیها و مشکلات زندگی قرار دارند، میتوانند در محفل خوشی و آرامش جا بگیرند.
کی به روی تو خوش توانم زیستهمچو موی تو فتنه ای ز قفا
هوش مصنوعی: چه کسی میتواند به راحتی و خوشی در کنار تو زندگی کند، هنگامی که مانند موی تو، فتنه و خطر از پشت سر به وجود میآید؟
یاری از کس نخواهم اندر عشقحسبی الله وحده وکفی
هوش مصنوعی: در عشق به هیچکس وابسته نخواهم بود، تنها به خداوند اتکا میکنم و او برای من کافی است.
به جفا داغ دیگران مپسندچند می سوزیم به داغ جفا
هوش مصنوعی: به دیگران ظلم نکن، زیرا خود ما نیز از آسیب و ظلم رنج میبریم و در آتش این بیعدالتی میسوزیم.
گر چو یوسف زما شوی غایبهمچو یعقوب ما و یا اسفا
هوش مصنوعی: اگر تو همچون یوسف از ما دور شوی و غایب شوی، ما مانند یعقوب در حسرت و اندوه خواهیم بود.
جرم جامی هوای خوبان ستغفرالله ذنبه و عفی
هوش مصنوعی: شراب عشق به زیباییهاست و خداوند گناهان او را بخشیده و از آنها چشمپوشی کرده است.