شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و شکوه می‌پردازد و نگرش‌های فلسفی و اخلاقی را دربرمی‌گیرد. شاعر از چهره‌ای چون ماه در پوشش شب صحبت می‌کند و به زیبایی‌های خلقت می‌بالد. او از رنج‌های دنیوی و کشمکش‌های زندگی می‌گوید و به جای نزاع و جدل، توصیه می‌کند که با دوستی همدردی و با دشمنی مدارا شود. همچنین اشاره می‌کند که بسیاری از اسرار زندگی فراتر از درک عقل هستند و تنها افرادی خاص می‌توانند بدان‌ها دست یابند. شاعر به ارزش خواب و آرامش در زندگی تأکید می‌کند و اشاره دارد که در راه‌های ناشناخته، فقط پیر مغان می‌تواند رهنما باشد. در نهایت، او به دقت و صفای درون برای درک و دریافت می‌پردازد.
شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آساسبحان قدیر جعل اللیل لباسا
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهات به مانند برقع، از زیبایی‌های شب و زلفهای تیرهات میدرخشد، باید گفت: ستایش خداوندی را که شب را به عنوان پوشش قرار داده است.
تا کی ز غم سود و زیان رنجه توان بردای خواجه بیا ساغر می گیر و بیاسا
هوش مصنوعی: دیگر تا کی میخواهی از غصههای سود و زیان رنج بکشی؟ ای آقای من، بیا و جام میگرفت و آرامش کن.
دنیا نه متاعی ست که ارزد به نزاعیبا خصم مدارا کن و با دوست مواسا
هوش مصنوعی: دنیا ارزش آن را ندارد که به خاطرش با دشمنان درگیر شوی یا در ارتباط با دوستانت دچار مشکلات و سوءتفاهم بشوی. بهتر است با دشمنان به صلح و مدارا رفتار کنی و با دوستانت همکاری و همدردی کنی.
اسرار نی ار فهم کنی جمله سماعی ستلا یمکن ان یدرکها العقل قیاسا
هوش مصنوعی: اگر به اسرار نی پی ببری، همه درکهایی که در مییابی، شنیدنی است و عقل نمیتواند آن را با قیاس درک کند.
راهی ست نهانی ز تو تا دیر مغانیجز پیر مغان نیست بدان راه شناسا
هوش مصنوعی: مسیری پنهانی به سوی تو وجود دارد که تنها پیران مغان از آن آگاهند و دیگران نمیتوانند آن را بشناسند.
خواهی که در آن راه خدا پاس تو داردرخساره به خاک ره هر بی سر و پا سا
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در راه خدا مورد حمایت قرار бери، باید احساس خضوع و تواضع کنی و خود را humble و بیآلایش نشان دهی.
تا صاف نشد جامی از اوصاف من و ماما صادف من راح مصافاتک کاسا
هوش مصنوعی: تا زمانی که لبهی جامی از ویژگیهای من و تو صاف نشود، دیگر نمیتوانم لب به نوشیدن کاسهی تو بزنم.