شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و زیبایی می‌پردازد، با اشاره به کعبه که نماد عشق و جاذبه‌ای الهی است. شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و ابراز longing و اشتیاق او برای رسیدن به عشق را نشان می‌دهد. او به تضاد بین لذت‌های دنیوی و عشق واقعی اشاره می‌کند و از سختی‌ها و دردهای عشق سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر خواستار دوری از دنیای مادی برای رسیدن به کمال و آرامش در آشیان عشق است.
به کعبه گر ننمایی جمال خود ما راز خون دیده کنم لعل ریگ بطحا را
هوش مصنوعی: اگر به کعبه روی نیاوری، من با اشکهای خود، لعل سرخ رنگ ریگهای بَطحا را خواهم ساخت.
به دور حسن تو از مهره وفا پرداختمشعبد قدر این حقه های مینا را
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی تو، از عشق و وفا سرمایهگذاری کردهام و ارزش این مهرههای مینا را میدانم.
ز شوق طوق سگان در تو گردانندمسبحان فلک سبحه ثریا را
هوش مصنوعی: از عشق و علاقه به تو، در گردن سگان طوق بگذارند و آسمانها هم مانند مروارید، ستارههای ثریا را به هم پیوند بزنند.
به ترک عشرت امروز چون کنم که کسیضمان نمی شود از من حیات فردا را
هوش مصنوعی: امروز نمیتوانم از خوشی و لذت دست بکشم، چون هیچکس نمیداند فردا چه بر سرش میآید و آیا زندگی ادامه خواهد داشت یا نه.
مریض آن لبم ای ناله چون رسی به فلکبپرس شرح مداوای من مسیحا را
هوش مصنوعی: من به خاطر آن لب تو بیمار هستم، ای نالهی جانسوز، وقتی به آسمان رسیدی، بپرس از مسیحا چه راهی برای درمان من وجود دارد.
کناره کن ز جهان تا رسی به مامن عشقبه کوه قاف طلب آشیان عنقا را
هوش مصنوعی: از دنیای مادی فاصله بگیر تا به پناهگاه عشق برسی و برای یافتن مکان پرندهی افسانهای (عنقا) به کوه قاف برو.
حریم میکده جامی مقام پاکان استداغ زرق بشو خرقه مصلا را
هوش مصنوعی: مکان مقدس میکده جایی است که بندگان پاک در آن حضور دارند. بنابراین، زرق و فریب را کنار بگذار و لباس مخصوص عبادت را کنار بزن.