شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و کمال وجود یک شخص است که به صفات و ویژگی‌های خاص او اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که این فرد به‌خاطر نیاکانش و صفات برجسته‌اش، در میان دیگران متمایز است و چهره‌ای زیبا و دلربا دارد. همچنین به عشق و شوقی که دیگران به او دارند اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند به مقام او برسد. در نهایت، شعر به پرهیز از بی‌احترامی و ادای ادب در برابر او و توصیف عشق به او که دریغی در میان عاشقان ایجاد کرده، می‌پردازد.
تو را صباحت ترک و فصاحت عرب استملاحتی که میان عجم چنان عجب است
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو مانند زیبایی ترکها و سخن گفتن تو همچون عربهاست، این جذابیتی که در بین غیر عربها وجود دارد، واقعاً شگفتانگیز است.
صحیفه ای ست وجود تو پر لطیفه حسنکه از اصول صفات کمال منتخب است
هوش مصنوعی: وجود تو مانند کتابی است پر از لطافت و زیبایی، که شامل بهترین ویژگی‌های کمال است.
مهت پدر شد و خورشید جد تعالی اللهتو را میان بتان این چه رفعت نسب است
هوش مصنوعی: تو دارای نسبی والا هستی، چون پدرت همچون ماه و جدت چون خورشید میدرخشد، و در میان بتان، تو مقام بلندی داری.
کجا رسد به تو کس چون تو را به هر سر مویهزار خوبی موروث و لطف مکتسب است
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به زیبایی و خوبی تو نمیرسد، زیرا تو در هر رشته از وجودت هزاران ویژگی نیکو و لطفی که بهدست آوردهای و به ارث بردهای، داری.
تو آن زلال حیاتی که داده جان از شوقبه وادی طلبت صد هزار تشنه لب است
هوش مصنوعی: تو مانند آب زلال و حیاتی هستی که جان بسیاری از تشنهلبان را به شوق وارد مسیر جستجوی خود کردهای.
نه ایم با سگ تو در مقام ترک ادباگر چه ترک ادب پیش دوستان ادب است
هوش مصنوعی: ما در مرتبهای نیستیم که با سگ تو بیادبی کنیم، هرچند بیادبی در مقابل دوستان، خود نوعی ادب به حساب میآید.
ز شوق لعل تو صد خم و جام را جامیز باده ساخت تهی و هنوز در طلب است
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و شوق به لعل (که نماد زیبایی و عشق است) صد خم و جام برایم فراهم کردهاند، اما هنوز هم در پی یافتن چیزی فراتر از این نوشیدنیها هستم.