شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عید و شادی و مهمانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که در عید، همه در حال جشن و شادی هستند، اما برخی خاصان هم بیشتر به می‌نوشند و شاداب‌تر به نظر می‌رسند. او از ساقی می‌خواهد که برایش شراب بیاورد، زیرا در شب عید روزه‌داری حرام است و وقت لذت بردن و خوش‌گذرانی است. شاعر بر این باور است که روزه باعث شده تا روزهای عیش و شادی‌اش محدود شود و به شادی و مستی اشاره می‌کند که برخی افراد آن را نمی‌شناسند. او درخواست می‌کند که چند جام دیگر به او داده شود تا بتواند همچنان به مستی و شادابی ادامه دهد. در نهایت به بوی خوش شراب و لذت آن اشاره می‌کند.
هلال عید جستن کار عام استهلال عید خاصان دور جام است
هوش مصنوعی: دریافتن شکل هلال ماه عید برای عموم مردم امری عادی و معمولی است، اما برای افراد خاص و ویژه، این مسئله به نوعی جشن و مراسم خاص تبدیل میشود.
بیا ساقی که امشب توبه ماز می چون روزه فردا حرام است
هوش مصنوعی: بیا ای ساقی، چون امشب تصمیم ما این است که به خاطر شراب نوشیدن توبه کنیم، مثل روزهای که فردا خوردن در آن ممنوع است.
برافراز آتشی دیگر ز بادهکه دیگ ما ز روزه نیم خام است
هوش مصنوعی: توجهی به گذشته نکن و جلو برو. حالا زمان آن رسیده که دوباره شادی و خوشی را تجربه کنیم، زیرا ما هنوز از روزه داری و محدودیتها بیرون نیامدهایم و به آرامش و خوشی نیاز داریم.
ز روزه رخنه شد ایام عیشمخوشا رندی که عیش او مدام است
هوش مصنوعی: از زمانی که به روزه دارم، لذتهایم کم شده است. خوشا به حال آن رند که همیشه در نعمت و خوش‌گذرانی است.
ز بس بیهوشی و مستی نداندکه ماه روزه در عالم کدام است
هوش مصنوعی: از شدت بیهوشی و مستی، نمیداند که ماه روزه در کدام یک از روزهای سال است.
کرم کن یک دو جام دیگرم دهکه از من تا به مستی یک دو گام است
هوش مصنوعی: لطفاً یک یا دو لیوان دیگر به من بده تا از حالتی که هستم به حالت مستی نزدیکتر شوم.
به میخانه چو خاک افتاده جامیبه بوی جرعه جام کرام است
هوش مصنوعی: به میخانه که میروی، مثل خاکی که بر زمین افتاده، جامی هست که بوی خوب و دلپذیر آن به مشام میرسد.