شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وفا نوشته شده و بیان‌کننده احساسات عمیق عاشق نسبت به معشوق است. شاعر با اشاره به جفای معشوق به جای وفا، همچنین به ارزش روزهای وصال و درد جدایی اشاره می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که در لحظات سخت، به او لطف کند و در کنار او باشد. شاعر همچنین به بودن در کنار معشوق و وفاداری خود تأکید می‌کند و می‌گوید که عشقش با عشق دیگران متفاوت و خاص است. در نهایت، او تعلق خود به معشوق را با تمام وجود بیان می‌کند و از جدایی و بی‌وفایی دیگران رنج می‌برد.
جفای تو که بسی خوشتر از وفای من استهمه عنایت و لطف است چون به جای من است
هوش مصنوعی: وفا نکردن تو که برای من بسیار دلپذیرتر از وفای من به توست، تماماً محبت و توجهی است که به جای من به آن اشاره میکنی.
وفا که با همه کس می کنی نمی خواهممن و جفای تو کان خاصه از برای من است
هوش مصنوعی: هر وفایی که به دیگران میکنی برای من اهمیتی ندارد، من نمیخواهم که به همه وفا کنی، چون بی‌وفایی تو به من ویژه و خاص است.
چو قدر دولت وصل تو را ندانستمبه داغ هجر که می سوزیم سزای من است
هوش مصنوعی: من نتوانستم ارزش و بزرگی لحظات وصالت را درک کنم و حالا به خاطر درد جدایی که مرا میسوزاند، سزاوار این عذاب هستم.
گهی که تیغ زنی دست ده که بوسه زنمکه دستبوس تو آن لحظه خون بهای من است
هوش مصنوعی: گاهی که تو با تیغ خود زخم میزنی، دستم را بده تا بوسهات بزنم؛ زیرا در آن لحظه، دست بوسیدن تو برای من همانند بهایی است که با خونم میپردازم.
خوش آنکه رحم کنان با رقیب می گفتیمرانش از سر این کو که مبتلای من است
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که با رقیب خود با نرمی و مهربانی صحبت می‌کند و او را از این راهی که من بر آن دچار مشکل هستم، دور می‌کند.
مرا به مهر تو تا هست روی سایه صفترقیب رو سیه افتاده در قفای من است
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهرهات در برابر من است، محبت تو مرا همراهی می‌کند. اما رقیب من که سرش را به کینه پایین انداخته، همیشه در پشت سرم حضور دارد.
مگو که شینه بیگانگان ست جامی راکه عمرهاست سگ کویت آشنای من است
هوش مصنوعی: نگو که این ظرف متعلق به بیگانگان است، زیرا سالهاست که سگ کوی تو برای من آشنا و دوست است.