شمارهٔ ۲۰۲
هوش مصنوعی: شعر به توصیف حالاتی از عشق و فراق می‌پردازد. شاعر از باختن در عشق و وفا می‌گوید و اشاره می‌کند که هر چه داشته در این راه فانی و فقیرانه از دست داده است. شیخ صومعه نیز از لذت‌های سماع بی‌بهره شده و به چنگ و چغانه گرایش پیدا کرده است. دل شاعر در آرزوی معشوق به غصه افتاده و جانش مانند پرنده‌ای در انتظار دانه است. همچنین، نقش زیبای معشوق بر چهره شاعر زخم‌هایی ایجاد کرده و او به بی‌چارگان عاشق اشاره می‌کند که جانشان را به پای آستان محبوب می‌سازند. در انتها، اشاره به باختن در رقابت عشق و عدم دستیابی به وصال معشوق می‌کند.
صاحبدلی که نرد وفا عاشقانه باختنقد دو کون در ره یار یگانه باخت
هوش مصنوعی: دوستی که به عشق واقعی پایبند بود، تمام داراییاش را به خاطر معشوقی خاص و یگانهاش از دست داد.
کوی فنا و فقر عجب کارخانه ای ستخوش آن که هر چه داشت درین کارخانه باخت
هوش مصنوعی: خیابان فنا و فقر جایی است جالب و شگفتانگیز. خوشا به حال آن کسی که هر آنچه را که داشت، در این جا از دست داد.
بربود شیخ صومعه را لذت سماعتسبیح و خرقه در ره چنگ و چغانه باخت
هوش مصنوعی: شیخ صومعه، لذت شنیدن ذکر و مناجات را فراموش کرده و در عوض، در مسیر موسیقی و نواختن ساز، خرقه و ریاکاری خود را رها کرده است.
دل ز آرزوی خال تو در دام غصه مردبیچاره مرغ جان به تمنای دانه باخت
هوش مصنوعی: دل من به خاطر آرزوی دیدن خال تو در غم و اندوه است. بیچارهای همچون پرنده‌ای که برای به دست آوردن دانهای به خطر میافتد و جانش را در این راه میدهد.
شد زان عذار ساده منقش رخم به خوناین نقش بین که با من بیدل زمانه باخت
هوش مصنوعی: از چهرهی زیبا و سادهام تصویری به یادگار مانده که نشاندهندهی درد و رنجی است که در این دنیا با آن مواجه شدهام و این نشانهی پیکار من با زمانه است.
با خاک آستان تو عشاق را سری ستمسکین کسی که سر نه بر این آستانه باخت
هوش مصنوعی: عاشقان در آستان تو حال و هوایی خاص دارند و کسی که خود را به این آستان نمیسپارد، در حقیقت، بیخبر از خوشبختی و محبت است.
چون بر بساط وصل تو جامی نیافت دستشطرنج عشق با رخ تو غایبانه باخت
هوش مصنوعی: به دلیل اینکه نتوانستم به وصالت دست یابم و لذت آن را بچشم، در بازی عشق، با چهره تو که غایب بود، شکست خوردم.