شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و دگرگونی معشوق می‌پردازد. شاعر معشوق را از منظرهای مختلف و در مراحل گوناگون زندگی‌اش می‌بیند. او معشوق را از غنچه به گل تبدیل شده می‌بیند و بر زیبایی‌های او تأکید می‌کند. با وجود فاصله و جدایی، تصویر معشوق همچنان در ذهن شاعر باقی مانده و او او را مثل جان یا عمر می‌بیند که پیوسته در حال گذر است. عشق و اشتیاق شاعر از تیرهای آه او پیداست و او همچنان در جستجوی معشوق خود است، حتی در حالتی که در سطحی دیگر می‌تواند بی‌خبر از دغدغه‌های جهان، به معشوق بیندیشد.
باز بر شکل دگر می بینمتزانچه بودی خوب تر می بینمت
هوش مصنوعی: تو را دوباره به شکلی دیگر میبینم و به سبب زیباییات، این بار زیباتر از قبل به نظرم میآیی.
پیش ازین بودی چو غنچه پردگیچون گل اکنون پرده در می بینمت
هوش مصنوعی: در گذشته مانند غنچهای بسته بودی، اما اکنون همانند گلی شكوفا و زیبا در برابر من نمایان شدهای.
جز کمر چیزی نبینم در میانزان میان کاندر کمر می بینمت
هوش مصنوعی: در اینجا میگوید که در میان آن همه چیز فقط کمر یک شخص را می‌بیند و به نوعی به نوعی خاص از دیدن و توجه اشاره دارد که بیشتر بر روی جذابیتهای ظاهری متمرکز شده است. شخص به جاذبه و زیبایی یک فرد اشاره می‌کند و فقط بر همان جزئیات خاص تمرکز دارد.
چون نمی آیی چو جان اندر برمهمچو عمر اندر گذر می بینمت
هوش مصنوعی: وقتی تو نمیآیی، احساس میکنم که جانم در من نیست و مثل عمر که در گذر است، تو را میبینم.
رفتی از پیش نظر عمری و منهمچنان پیش نظر می بینمت
هوش مصنوعی: تو از زندگی من رفتی و دور شدی، اما من هنوز هم تو را در ذهنم و در خاطراتم میبینم.
تیر آهی گر رسد سویت چه باکسینه پاکان سپر می بینمت
هوش مصنوعی: اگر تیر غم و اندوهی به سمت تو بیاید، چه جای نگرانی است، چون سینه پاکان مانند سپری در برابر آن قرار دارد.
جامی از جام که خوردی می که بازاز دو عالم بی خبر می بینمت
هوش مصنوعی: وقتی جرعهای از شراب نوشیدی، دیگر از دو عالم بی‌خبر میشوم و تنها تو را میبینم.