شمارهٔ ۳۱۹
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر احساسات عمیق عاشقانه شاعر است. او از درد و رنج ناشی از عشق سخن می‌گوید و آن را با جملاتی استعاری وصف می‌کند. هر آه او از دل، شبیه دودی است که بوی کباب جگر را به ذهن می‌آورد؛ یعنی حاکی از غم و اندوهی عمیق است. او همچنین به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند که هر بار که او را می‌بیند، برایش جذاب‌تر و زیباتر به نظر می‌آید. در نهایت، شاعر به دعا کردن برای محبوبش اشاره می‌کند و اینکه تنها ناله کردن را مفید می‌داند، زیرا شاید از میان این ناله‌ها، یک دعا به اجابت برسد.
هر آه جگرسوز که از سینه برآیددودی ست کزو بوی کباب جگر آید
هوش مصنوعی: هر بغض و نالهای که از دل بیرون می‌آید، نشانهای از درد عمیق درون است که میتواند بویی خوش را به همراه داشته باشد، مانند بوی کبابی که از دود ناشی میشود.
نزدیک به مردن رسم از بس که طپد دلچون شکل تو از دور مرا در نظر آید
هوش مصنوعی: وقتی که به مرگ نزدیک میشوم، قلبم سخت میتپد، چون وقتی تو را دور میبینم، تصویر تو در ذهنم زنده میشود.
من بنده روی تو که هر بار که بینمدر چشم من از بار دگر خوب تر آید
هوش مصنوعی: من به تو وابستهام و هر بار که در چشمانت نگاه میکنم، زیباییات برایم بیشتر و بیشتری مینماید.
از خون جگر رهگذر دیده ببندمزان روزنه گر غیر خیال تو درآید
هوش مصنوعی: چشمهایم را بر روی روزنه میبندم تا غیر از تصور تو وارد نشود، حتی اگر این کار به بهای ریختن خون دلم باشد.
بگذر به سرم عمر کسی تا فکنم سردر پای تو زان پیش که عمرم به سر آید
هوش مصنوعی: بگذار کسی به عمر من زندگی کند تا من سرم را در پای تو بگذارم، قبل از اینکه عمرم به پایان برسد.
پیوسته دعای تو کنم چون کنم این ستکاری که به دست من درویش برآید
هوش مصنوعی: من همیشه دعا میکنم برای تو، چون کارهایی که در توان من است، از دست یک درویش برمیآید.
جز ناله مکن کار دگر جامی ازین پسباشد که ز صد ناله یکی کارگر آید
هوش مصنوعی: به جز ناله و گریه کار دیگری نداشته باش، زیرا از این پس تنها یک جرعه باقی مانده است و از میان صد ناله تنها یکی کارساز خواهد بود.