شمارهٔ ۳۹۰
هوش مصنوعی: غزل به بیان غم و اندوه شاعر از جدایی و عشق می‌پردازد. او به دنبال راهی است که غم‌هایش را فراموش کند، اما می‌داند که این تلاش ممکن است جانش را به خطر اندازد. قلبش را به معشوقی سپرده که امیدوار است او آرامش را برایش به ارمغان آورد. شاعر از تلخی‌های عشق و دشواری‌های جدایی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این غم‌ها او را به شدت آزار می‌دهد. همچنین، از زیبایی معشوق و تأثیر او بر دل و دنیایش صحبت می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که جانش در مقابل عشق معشوقش ناچیز است.
یار جستم که غم از خاطر غمگین ببردنه که جان کاهد و دل خون کند و دین ببرد
هوش مصنوعی: دوست و همدمی میخواستم که غم و اندوه را از دل غمگینم دور کند نه اینکه جان را بگیرد و دل را خون کند و ایمان را نابود سازد.
دل سپردم به بتی تا شود آرام دلمنه که تسکین و قرار از من مسکین ببرد
هوش مصنوعی: من قلبم را به یک معشوق سپردم تا آرامش بیابم، نه اینکه او با خود برد که من را از آرامش و قرار دور کند.
من در آن غم که دل از وی به چه فن بستانماو در اندیشه که جان را به چه آیین ببرد
هوش مصنوعی: من در غم جدایی به فکر این هستم که چگونه دل را از او جدا کنم، ولی او در فکر این است که چگونه جانش را به سوی مرگ ببرد.
گر دهد خوی تو صد غصه ز دل تلخی آنلب لعل تو به یک نکته شیرین ببرد
هوش مصنوعی: اگر خوی و رفتار تو دل را پر از غصه کند، تلخی آن دل با یک لبخند شیرین تو زود فراموش خواهد شد.
نکنم گریه ز شوقت چه کنم می ترسمکه غبار رهت از چشم جهان بین ببرد
هوش مصنوعی: من از شوق تو نمیتوانم گریه نکنم؛ اما از این میترسم که غبار عشق و انتظار تو، دیدگانم را کور کند و نگذارد حقیقت را ببینم.
بگذر سوی چمن تا ز لطافت رخ توپرده گل بدرد رونق نسرین ببرد
هوش مصنوعی: به باغ برو تا زیبایی چهرهات، گل را به خجالت وادارد و جلوه و زیبایی گل نسرین را تحتالشعاع قرار دهد.
سخن چین سر زلف تو مستور خوش استآه اگر بوی ازین نکته سخن چین ببرد
هوش مصنوعی: کسی که در مورد زیباییهای موهای تو سخن می‌گوید، لذتبخش است، ولی ای کاش که آن حرفها بوی حقیقت از این راز داشتند.
سیل اشکم ببرد سنگ ولی ممکن نیستکه تو را نقش ستم از دل سنگین ببرد
هوش مصنوعی: اشکهای من میتواند سنگ را بشکند، اما نمیتواند اثر بیعدالتی تو را از دل من پاک کند.
نقد جان در عوض خاک درت چیزی نیستسود جامی ست اگر آن بدهد وین ببرد
هوش مصنوعی: نقد جان یا جان باخته شده در برابر خاک درگاه تو ارزش چندانی ندارد. اگر جامی از خوشی به من بدهی و جانم را بگیری، این معامله به صرفهتر است.