شمارهٔ ۴۰۷
هوش مصنوعی: در این متن شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره کرده و می‌گوید که خالقان، این زیبایی را برای آزار و دل‌زده کردن مردم به وجود آوردند. معشوق به قدسیان الهام‌بخش بوده و زیبایی‌اش را در شاخ طوبی تجلی داده‌اند. او به لطافت چهره و مژگان معشوق نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به معشوق باعث می‌شود تا عاشقان تحت تأثیر و جذبه‌اش قرار گیرند. در پایان نیز شاعر از زیبایی دو رخ معشوق سخن می‌گوید که دیدن آن‌ها کسانی را به پشیمانی و تفکر وا می‌دارد.
تا تو را شکلی بدینسان ساختندبهر مردم آفت جان ساختند
هوش مصنوعی: تو را به این شکل زیبا خلق کردهاند، اما این زیبایی برای مردم میتواند مایه آزار و دردسر باشد.
قدسیان تصویر قدت خواستندشاخ طوبی را خرامان ساختند
هوش مصنوعی: فرشتگان خواستند تا زیبایی تو را به تصویر بکشند و به همین خاطر، درخت طوبی را با زیبایی و شکوهی که تو داری، به اهتزاز درآوردند.
ز ابر رحمت قطره های لطف ریختگرد کردند آن زنخدان ساختند
هوش مصنوعی: از ابر رحمت، قطرههای لطف نازل شدند و گردی زیبا بر آن لبان خوشفرم نشاندند.
تیر مژگانت ز جان چون نگذردکش ز نوک غمزه پیکان ساختند
هوش مصنوعی: زمانی که تیر غمزهات از جانم گذر نکند، چگونه میتوانند از نوک چشمانت پیکانی بسازند؟
بهر غلطیدن به خاک پای توستدر اشکم را که غلطان ساختند
هوش مصنوعی: برای افتادن به خاک پای تو، اشکم را به حالتی درآوردند که جاری شود.
هر کجا جولان کنان راندی سمندعاشقان را دیده میدان ساختند
هوش مصنوعی: هر جا که با شجاعت و قدرت به پیش رفتی، چشمها به تو خیره شدند و به تماشا آمدند.
خواست جامی کز بتان بندد نظرآن دو رخ بازش پشیمان ساختند
هوش مصنوعی: درخواست جامی که با زیبایی های معشوقان خود ارتباط برقرار کند، اما آن دو چهره زیبا او را پشیمان کردند.