شمارهٔ ۴۱۷
هوش مصنوعی: این اشعار درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر به توصیف احساسات عمیق خود نسبت به محبوب می‌پردازد و می‌گوید که هیچ کس مانند او نمی‌تواند زیبایی محبوب را درک کند. او به شدت تحت تأثیر جذابیت و نازکی پیراهن معشوق قرار می‌گیرد و می‌گوید که عشق بی‌دل تنها می‌تواند درد و جفای محبوب را با خود تحمل کند. همچنین اشاره به سختی‌های عشق و حسرت‌های ناشی از دوری و جدایی می‌کند. شاعر در نهایت تأکید می‌کند که دیدن لبخند و جذابیت محبوب برای عاشقی مانند او، بسیار دشوار و در عین حال شگفت‌انگیز است.
کسی کش نیست طاقت کز قبا پیراهنت بیندکجا تاب آورد کز پیرهن نازک تنت بیند
هوش مصنوعی: هیچ کس تاب دیدن زیبایی و لطافت پیراهن تو را ندارد، زیرا نازکی و زیبایی پوست لطیف تو را هم نمی‌تواند تحمل کند.
جفای تو همه با خویش خواهد عاشق بی دلنمی خواهد که فردا دست کس در دامنت بیند
هوش مصنوعی: خودت به خودت آسیب میزنی، چون عاشق بی‌دل نمیخواهد که فردا کسی دستش را به سمت تو دراز کند.
نبیند سر حسنت را کسی زینسان که من بینممگر چون مردم چشم من از چشم منت بیند
هوش مصنوعی: کسی جز من زیبایی تو را به این شکل نمیبیند، مگر اینکه چشمانش مانند من از عشق و انتظار پر باشد.
نیارد گشت گرد شمع رویت دل چو پروانهز بس پروانه جان عاشقان پیرامنت بیند
هوش مصنوعی: دل عاشقان همچون پروانهای است که دور شمع رویت میچرخد و به خاطر عشق و کشش تو، هر کدام از آنها در کنار تو حضور دارند.
گر آهو شیوه چشم تو بیند از خدا خواهدکه خود را کشته پیش غمزه صید افکنت بیند
هوش مصنوعی: اگر آهو زیبایی چشمان تو را ببیند، از خدا میخواهد که خود را قربانی کند تا در دام نگاه تو بیفتد.
نیاید آشکارا خنده بر لب غنچه را دیگراگر دزدیده زیر لب تبسم کردنت بیند
هوش مصنوعی: اگر غنچهای خنده بر لبانش نیاورد، اما اگر زیر لب تبسمی کرد، کسی آن را نخواهد دید.
به پای روزنت جامی چه آید بهر نظارهچو نبود زهره آتش که سوی روزنت بیند
هوش مصنوعی: اگر نتوانی به تماشای زیباییها بیایی، آنگاه چه فایدهای دارد که بگویی میخواهی به آنها نگاه کنی؟ وقتی که شجاعت و جرات دیدن ندارید، چه فایدهای برایت دارد که بخواهی به زیباییها بنگری؟