شمارهٔ ۴۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فرد توصیه می‌کند که از جمع انسان‌های نادان و حسود دوری کند و به سمت نیکان برود. او تأکید می‌کند که از حسد و گفتگوهای بی‌فایده بگریزد و به جای غصه خوردن برای زندگی کوتاه، به زندگی باقی فکر کند. همچنین اشاره می‌کند که خود انسان، عامل نیکی و بدی است و برای دستیابی به رهایی و کمال، باید از خود و خواسته‌های زودگذرش فرار کند.
دلا ز قید حریفان بی‌خرد بگریزتو مرغ زیرکی از دام دیو و دد بگریز
هوش مصنوعی: ای دل، از دست رفیقان نادان خود را آزاد کن و مانند پرندهای هوشمند از دام دیوان و حیوانات درنده دوری کن.
قبول صحبت نیکان اگر نیی بارییکی بکوش و ز هم‌صحبتان بد بگریز
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی با نیکان صحبت کنی، حداقل سعی کن یکی را پیدا کنی و از صحبت با افراد بد دوری کن.
بس است ز ابجد عشق ای پسر تو را این حرفکه ذکر اب مکن از گفت و گوی جد بگریز
هوش مصنوعی: به اندازه کافی از الفبای عشق سخن گفته شده، پسر! دیگر به این موضوع فکر نکن و به جای گفتوگو با جد، از آن دوری کن.
گریختن ز حسد تا به کی ز اهل صفااگر صفای دلی داری از حسد بگریز
هوش مصنوعی: اگر دلی پاک و بیآلایش داری، دیگر چرا باید از حسد و کینه دوری کنی؟ تلاش کن که از این احساسات زشت دور شوی و به سمت پاکی و صفا بروی.
مده به راحت فانی حیات باقی رابه محنت دو سه روز از غم ابد بگریز
هوش مصنوعی: از لذتهای زودگذر و ناپایدار زندگی، به خاطر چند روز سختی، دوری کن و از غم همیشگی فرار کن. زندگی واقعی به سختی از دست نمیدهد، بلکه باید از آن لذت برد.
چو نیست خاصیتی در قبول و رد کساننه بر قبول کن اقبال و نی ز رد بگریز
هوش مصنوعی: اگر در پذیرش و رد افراد ویژگی خاصی وجود ندارد، پس نه به سمت پذیرش افراد برو و نه از رد کردن آنها دوری کن.
خمیر مایه هر نیک و بد تویی جامیخلاصی از همه می بایدت ز خود بگریز
هوش مصنوعی: خمیر مایه هر کار خوب و بد تو هستی. برای رسیدن به آزادی از همه مشکلات، باید از خودت دور شوی.