شمارهٔ ۴۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوقه می‌پردازد که با طراوت و دلربایی خود همه را مجذوب می‌کند. شاعر در وصف احوال خود و احساساتش در پی اوست و به ضعف و بی‌پناهی خود در برابر این عشق اشاره می‌کند. او خود را شبیه موری می‌بیند که زیر پاهای معشوقه‌اش له شده است و از دوری او به شدت رنج می‌برد. در نهایت، شاعر از زیبایی‌های معشوقه و اثراتی که بر دل او دارد سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که هیچ چیز نمی‌تواند بر عمق احساسات و عشق او تأثیر بگذارد.
خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالشبه خون غلطان ز ناوکهای چشم مست قتالش
هوش مصنوعی: زن جوانی با ناز و لرزش میگذرد و دلهای بسیاری را به درد میآورد. پشت سر او، عاشقانی به شدت داغان و به خون دل نشستهاند، به خاطر تیرهای چشمهای خمار و سرکش او که دل را به جنگ میکشاند.
ز من دامن کشان بگذشت بشتاب ای صبا از پیبیفشان گرد ادبار من از دامان اقبالش
هوش مصنوعی: به عشق من بیتوجهی کرد و از کنارم گذشت. ای نسیم، سریع برو و غمها و ناکامیهایم را به او برسان.
چو موری گشته ام از ضعف کو آن قوت بختمکه بینم خویش را روزی طفیل مور پامالش
هوش مصنوعی: مانند مور شدهام از ضعف و ناتوانی، کجاست آن نیرویی که به من کمک کند تا خود را در روزی شگفتانگیز ببینم، مثل مور که زیر پا رفته است؟
شدم بی او ز مویی زارتر کو نامه بر مرغیکه بندم در میان نامه خود را بر پر و بالش
هوش مصنوعی: بدون او به اندازهی یک تار موی زرد و نزار شدهام. مثل نامهای میشوم که بر روی پر مرغی بستهام و درون آن، خودم را گم کردهام.
جوان و شوخ و خودکام است و باد خوبیش در سرکجا در دل کند جا پند پیران کهنسالش
هوش مصنوعی: جوانی سرزنده و سرکش است و خوشیاش در سرش میچرخد، اما نمیداند چهطور این شادی میتواند در دل او جا بگیرد. توصیههای پیران و خردمندان برای او بیفایده است.
خطش نورسته ریحان است گرد چشمه حیواننشاید تخم آن ریحان به غیر از دانه خالش
هوش مصنوعی: خط خوش او مانند نوری است که از ریحان میتابد. در کنار چشمه حیات، نمیتوان تخم این ریحان را جز از دانهای که خودش دارد به دست آورد.
به خون دیده صورت بست شرح حال خود جامیکه می گوید به آن سلطان خوبان صورت حالش
هوش مصنوعی: چشم خودش پر از اشک است و به آن اشارتی دارد که حال خودش را بیان کند. جامی که به آن گفته میشود، به تصویر زیبا و دلپذیری از آن سلطان خوبان اشاره دارد که حالت او را نقل می‌کند.