شمارهٔ ۶۳۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارادت عمیق به معشوق است. شاعر در ابتدا به زیبایی معشوق و اهمیت سجده کردن در برابر او اشاره می‌کند و می‌گوید اگر بتواند به کوی معشوق برود، حتی از بهشت هم می‌گذرد. او خواسته‌اش این است که معشوق نگاهی به حال شکسته‌اش بیندازد، چرا که از همه بیشتر در زخم و شکست به سر می‌برد. شاعر به زندگی و معنای آن که بدون عشق معشوق بی‌فایده است، اشاره می‌کند و می‌گوید حتی اگر کسی نامش را فراموش کند، باز هم شکر می‌کند که لااقل از عشق او دور نیست. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که عشق به معشوق می‌تواند از درد و رنج روزگار کم کند و امیدوار است که معشوق چهره‌اش را مانند طلایی زیبا کند و از دنیای مادی فاصله بگیرد.
به مسجدی که خم ابروی تو را نگریمنماز را بگذاریم و سجده تو بریم
هوش مصنوعی: به جایی میروم که وقتی به خم ابروی تو نگاه میکنم، احساس میکنم که باید نماز را رها کنم و فقط به تو سجده کنم.
اگر به کوی تو ما را بود مجال گذربه خاک پای تو کز خلد و حور او گذریم
هوش مصنوعی: اگر فرصتی باشد که به کوی تو بیاییم و راهی پیدا کنیم، حتی از بهشت و زیباییهای آن هم خواهیم گذشت و به خاک پای تو خواهیم رسید.
تو را چو هست به حال شکستگان نظریبه حال ما بنگر کز همه شکسته تریم
هوش مصنوعی: به تو که حال شکستهدلها را خوب میفهمی، نگاهی به حال ما بینداز، زیرا ما از همه بیشتر در دلمان شکستگی داریم.
ز دست خضر چه سود آب زندگی ما رااگر ز ساغر لعل تو جرعه ای نخوریم
هوش مصنوعی: اگرچه خضر به عنوان نماد زندگی جاویدان شناخته میشود و آب زندگی در دست اوست، اما برای ما هیچ فایدهای ندارد اگر از شراب لبهای تو حتی یک جرعه هم نچشیم.
به استخوانی اگر چند یاد ما نکنیهزار شکر که باری ازان سگان دریم
هوش مصنوعی: اگر به یاد ما فقط چند بار به استخوانی اشاره نکنی، هزاران بار شکرگزارم که از دست سگها رها شدیم.
به مهر سیمبرانیم کرده چهره چو زرنه همچو ساده دلان در هوای سیم و زریم
هوش مصنوعی: ما چهرهمان را به زیبایی و درخشش نقره آراستهایم، نه مثل کسانی که به سادگی در پی پول و ثروت میباشند.
سگ تو دوش به جامی فغان کنان می گفتخموش باش که از ناله‌ات به درد سریم
هوش مصنوعی: سگ در حالتی نگران و ناامید، به دنبال چیزی در یک جام بود و با صدای بلند از کسی خواست که ساکت باشد، زیرا صدای او درد دل او را بیشتر می‌کند.