شمارهٔ ۶۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و longing شاعر نسبت به معشوق اشاره دارد. شاعر هر شب جان خود را به پاسبان معشوق می‌سپارد و سر به آستان او می‌نهد. او به زیبایی معشوق و آثاری که عشقش بر دل او می‌گذارد، اشاره می‌کند. احساس وفاداری و اشتیاق در برابر جفای معشوق به وضوح در شعر دیده می‌شود. شاعر در دل غم‌ها را پنهان می‌کند و به عشقش متکی است، همچنین از صید و بهره‌مندی از عشق خود ناامید است و در نهایت به خدمت پیر مغان (راهنما) اشاره می‌کند که به او در مسیر عشق کمک می‌کند.
هر شب به پاسبان تو جان در میان نهمآنگه رخ نیاز بر آن آستان نهم
هوش مصنوعی: هر شب به خاطر تو جانم را در میان میگذارم و سپس صورت نیازم را به آن درگاه تقدیم میکنم.
گفتی رخم ببین و به جان منتم بکشفرمان برم به دیده و منت به جهان نهم
هوش مصنوعی: گفتی که بر چهرهام نظر کن و به خاطر جانم از من خواستهای، تا به دیدهام دستور دهی و من هم آن را به جهانیان نشان دهم.
پای مرا به قید وفا استوار کنزان پیش کز جفای تو سر در جهان نهم
هوش مصنوعی: مرا به صداقت و وفاداری خودت محکم کن، چون قبل از این، به خاطر بیوفایی تو، دلم به درد آمده است و میخواهم از این درد و رنج رهایی یابم.
شبها ز شوق روی تو با چشم اشکباربنشینم و نظر به مه آسمان نهم
هوش مصنوعی: شبها به خاطر شوق دیدن روی تو با چشمانی پر از اشک مینشینم و به ماه آسمان نگاه میکنم.
هر غم که یابم از تو نهان سازمش به دلوانگه بر او ز داغ تو مهر و نشان نهم
هوش مصنوعی: هر غم و اندوهی که از تو بگیرم را در دل پنهان میکنم و سپس بر آن غم، عشق و نشانهای از درد تو را میگذارم.
مپسند کز تو صید بود بهره مند و منمحروم وار چشم به تیر و کمان نهم
هوش مصنوعی: نپسند که شکار تو خوشبخت و بهرهمند باشد و من در حسرت آن، تنها به تیر و کمان دوختهام چشم.
جامی ز شیخ صومعه نگشود سر عشقآن به که رو به خدمت پیر مغان نهم
هوش مصنوعی: بهتر است که به عشق و محبت، به جای پرداختن به اصول خشک و نوشتههای عالمانه، به سراغ دلی که در پی عشق حقیقی است برویم و از راهنمایی و هدایت کسانی بهره بریم که در این مسیر تجربه بیشتری دارند.