شمارهٔ ۷۳۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت فردی است که به او ابراز عشق و admiration شده است. شاعر به ابرو و چشمان جذاب آن شخص اشاره می‌کند و می‌گوید که رازهایی در وجود او نهفته است که باعث مجذوب شدن دیگران می‌شود. زیبایی او باعث شده که دل‌های زیادی به او خوش شود، اما او از درد و غم دیگران بی‌خبر است. شاعر همچنین به تاثیر عشق بر زندگی مردم و چگونگی رسوایی‌هایی که به خاطر آن عشق به وجود می‌آید اشاره می‌کند. در کل، شعر به نوعی فاصله بین زیبایی ظاهری و دردهای درونی انسان‌ها را به تصویر می‌کشد.
زهی ابرویت قبله پاک دینانبه ناز تو خوش خاطر نازنینان
هوش مصنوعی: ای ابروی تو همچون قبلهای است که دل‌های پاک و مومن را به خود جلب می‌کند، با زیبایی و ناز تو، دل‌های نازکدل شاد میشوند.
چه پنهان فتاده ست راز میانتکه گم شد در او فکر باریک بینان
هوش مصنوعی: رازهایی در دل تو نهفته است که به اندازهای عمیق و پیچیده هستند که حتی فکرهای دقیق و باریکاندیش هم نتوانستهاند آنها را درک کنند و پیدا کنند.
فسونهای آن چشم جادو چه گویمکزو بسته شد نطق سحرآفرینان
هوش مصنوعی: چشمان جادویی او آنقدر جذاب و افسونکنندهاند که نمیتوان در موردش سخنی گفت، چرا که زبان جادوگران نیز در برابر آن لال مانده است.
تو را دل خوش از حشمت خوبروییچه دانی غم و درد اندوهگینان
هوش مصنوعی: تو که از زیبایی و مقام خود خوشحالی، چه میدانی از غم و درد کسانی که اندوهگین هستند.
چو نعل سمندت به ره گاه سجدهنشان مانده از ابروی مه جبینان
هوش مصنوعی: زمانی که نشانههای نعل اسب تو در مسیر قرار دارد، انگار که سجدهای انجام شده و آن جایگاه به زیبایی ابروهای معشوقان تشبیه شده است.
تویی خرمن حسن و هستند بر تونظر دوخته هر طرف خوشه چینان
هوش مصنوعی: تو تمام زیباییها هستی و همگان در هر سوی تو، چشمانشان به تو دوخته شده است و مشغول جمعآوری زیباییها و ویژگیهای نیکوت هستند.
شد از عشق رسوای هر کوی جامیازان رفت در سلک عزلت نشینان
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، در هر مکان رسوا شد. جامی از آن عشق رفت و به جمع گوشهنشینان پیوست.