شمارهٔ ۸۰۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر به وصف ویژگی‌های خاص و دلربایی‌های محبوبش می‌پردازد و می‌گوید که وقتی او دور است، حتی آفتاب هم از زر می‌تابد و خیمه‌ای در اندازه‌اش بر پا می‌شود. شاعر احساس می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند در برابر زیبایی او قرار بگیرد و گویی ستاره‌ها نیز میل دارند در کنار او باشند. او همچنین به عشق و شوق خود اشاره می‌کند و به قدرت تاثیرگذاری نگاه و ابروی معشوق بر دل عاشقانه‌اش می‌زند. در نهایت، او از باده‌ای که با شوق به سوی معشوق می‌آید صحبت می‌کند و به طور کلی حس عمیق عشق و ارادت خود را به تصویر می‌کشد.
شاه خوبانی و ترکان خطا هندوی توسرکشان را طوق گردن حلقه گیسوی تو
هوش مصنوعی: تو همچون شاه خوبان و دختری با زیباییهای خود، جذابیتی داری که گردنهای سرکشان را به تسخیر خود درآوردهای. زیبایی موهای تو به گونهای است که همه را به خود جلب می‌کند.
تا تو رفتی آفتاب از زر همی تابد طنابتا زند این خیمه فیروزه در اردوی تو
هوش مصنوعی: وقتی تو رفتی، آفتاب به روشنی طلا می‌تابد تا اینکه این خیمه زیبا و خوش رنگ در محل تو برپا شود.
مدعی گیرم که چون آیینه رویین تن شودکی تواند کایستد یک لحظه رو در روی تو
هوش مصنوعی: مدعی فرض کن که اگر مثل آینه، پوستهاش از زرو باشد، باز هم نمی‌تواند برای یک لحظه هم که شده، در برابر تو بایستد.
مه که بر شکل کمان زر برآید گاه گاهمیل آن دارد که خود را جا کند پهلوی تو
هوش مصنوعی: ماه که گاهی به شکل کمان میرسد، میل دارد که کنارت بیفتد و در کنار تو جا بگیرد.
پر دعا دارم دلی تعویذوار آن دست کوکز رگ جان بندم این تعویذ بر بازوی تو
هوش مصنوعی: دل من پر از دعاست و مانند تعویذی است که برای همیشه به آن چنگ زدهام. آن دستی را میخواهم که با رگ جانم پیوند دارد، تا این تعویذ را به بازوی تو بزنم.
قتل عاشق را چه بر ساعد نهی رنج کمانیک کرشمه بس بود از گوشه ابروی تو
هوش مصنوعی: اگر عشق را بکشند، چه فایدهای دارد؟ کافی است که یک کرشمه کوچک از ابروی تو، معذبی باشد که قلب عاشق را سخت رنجانده و آغوش او را به درد آورده است.
بنده جامی پای تا سر شوق شد بادا قبولنامه شوقی که آرد باد ناگه سوی تو
هوش مصنوعی: من دلدادهای هستم که تمام وجودم پر از شوق و اشتیاق شده است. ای کاش نامهای از عشق به تو فرستاده شود و آن را ناگهان باد به سویت آورد.