شمارهٔ ۸۶۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارادت عمیق به خداوند و جمال الهی است. شاعر از زیبایی‌های بی‌پایان و جاودانه خداوند سخن می‌گوید و تأکید دارد که همه چیز در این دنیا به او ختم می‌شود. وی به چشم عارف اشاره می‌کند که نمی‌تواند جز معانی عمیق عشق را ببیند و از داستان‌های عاشقانه‌ای مانند مجنون سخن می‌گوید تا نشان دهد که عشق واقعی فراتر از داستان‌هاست. شاعر در نهایت می‌گوید که عشق او چنان عمیق است که هیچ فاصله و حائلی در میان آن نیست و می‌خواهد که به خدمت در آستان الهی مشغول باشد.
تعالی الله زهی شاه یگانهزهی حسن و جمال جاودانه
هوش مصنوعی: حاکمیت خداوند برتر است و او تنها شاه است. زیبایی و جمال او همیشگی و ابدی است.
درین بتخانه هر نقشی که بینمتویی مقصود ما دیگر بهانه
هوش مصنوعی: در این معبد مجسمهها، هر تصویر و نمادی که میبینم، تویی. هدف ما تنها تو هستی و دیگر چیزی نمیخواهیم.
نبیند چشم عارف عارض و خالنجوید مرغ قدسی آب و دانه
هوش مصنوعی: چشم عارف زیبایی‌های ظاهری را نمیبیند و مرغ روحانی تنها به معنای عمیق و واقعی زندگی توجه دارد.
اگر خوانی ز عشقم داستانینخوانی عشق مجنون جز فسانه
هوش مصنوعی: اگر داستانی از عشق من بخوانی، این را بدان که عشق مجنون تنها یک روایت است و بیشتر از یک افسانه چیزی نیست.
مجو اسرار عشق از شیخ خلوتچه داند نطق طوطی مرغ خانه
هوش مصنوعی: رازهای عشق را از شیخی که در تنهایی به سر میبرد نمیتوان جویا شد؛ او مثل طوطی است که فقط سخنان تکراری را می‌گوید و از ویژگیهای زندگی واقعی بیخبر است.
میانت را چنان خواهم در آغوشکه مویی هم نگنجد در میانه
هوش مصنوعی: من تو را آنقدر در آغوش میگیرم که حتی یک تار موی هم نتواند در فاصلۀ بین ما جا بگیرد.
گذر کن بر سر جامی که داردسر خدمت به خاک آستانه
هوش مصنوعی: به جایی برو که جامی وجود دارد که با تقدیم احترام به خاک این مکان، نشان از ارادت و وفاداری دارد.