شمارهٔ ۸۷۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلبستگی عمیق شاعر به محبوبش است. شاعر از درد و رنجی که از جفا و بی‌وفایی معشوق کشیده صحبت می‌کند. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و به خاطر خطاهایی که در این عشق انجام داده است، ناامید نیست و به رحمت و لطف او امیدوار است. همچنین، شاعر به صفای عشق و ارتباط عمیق خود با محبوبش اشاره دارد و تأکید می‌کند که توبه از عشق بی‌فایده است، زیرا عشق او چنان عمیق و حقیقی است که نمی‌توان از آن دست کشید.
رسید یار طریق جفا رها کردهگره ز ابرو و برقع ز روی وا کرده
هوش مصنوعی: یار به من نزدیک شده و دیگر به رفتار بد خود ادامه نمیدهد. او از تمام موانع و حجابها عبور کرده و چهرهاش را نمایان کرده است.
نموده همچو گل از غنچه پیرهن ز قباهزار پیرهن صبر را قبا کرده
هوش مصنوعی: در این بیت، به زیبایی گل مانند اشاره شده که از غنچه خود بیرون آمده و لباسهای زیادی از صبر را به تن کرده است. به عبارتی دیگر، از زیبایی و شکوهی که ناشی از صبر و تحمل است، سخن به میان آمده و نشاندهنده این است که پس از دورهای سخت و دشوار، زیبایی و شکوفایی ممکن است به وجود آید.
فشانده رشحه خوی از رخ و غبار از زلفشمیم سنبل و گل همره صبا کرده
هوش مصنوعی: دریاچهای از زیبایی و لطافت از چهرهاش جاری شده و بوی خوش گل و سنبل را که با نسیم ملایم همراه است، به فضا پراکنده کرده است.
کشیده خط خطا بر من و نیارم بردگمان که رای صوابش درین خطا کرده
هوش مصنوعی: خطاییش را بر من کشیده و تصور نمیکنم که نظر درستش در این اشتباه بوده است.
ولی ز لطف عمیمش امید می دارمکه خط عفو کشد بر خطای ناکرده
هوش مصنوعی: اما به لطف فراوان او امیدوارم که خطای ناخواستهام را ببخشد.
صفای مشرب آن چشمه زلال نگرکه صد کدورت ما دیده و صفا کرده
هوش مصنوعی: به زیبایی و خالصی چشمهی زلال نگاه کن که با وجود تمام آلودگیها و کاستیهایی که بر ما گذشته، هنوز هم پاک و صاف مانده است.
نکرد توبه ز عشق تو جامی آخر عمرچه جای توبه ز کاری که عمرها کرده
هوش مصنوعی: در پایان عمرم، دیگر جایی برای توبه از عشق تو نیست؛ چه فایدهای دارد که بخواهم از کاری توبه کنم که سالها در آن غرق شدهام؟