شمارهٔ ۹۷۴
هوش مصنوعی: این متن اشعاری است که عشق و زیبایی را وصف می‌کند. شاعر به تغییرات زیبایی معشوق اشاره دارد و می‌گوید که عقل نمی‌تواند او را به درستی درک کند. او هم پنهان است و هم پیدا، و زیبایی‌اش باعث جذب دیگران می‌شود. شاعر از معشوق می‌خواهد که بدون حجاب خود را نشان دهد و به او می‌گوید که عشقش در هر جایی که باشد، دل‌ها را شیدا می‌کند. در پایان، دعوت به وحدت و یکدلی می‌کند تا به شادی و یکتایی دست یابند.
هر لحظه جمال خود نوع دگر آراییشور دگر انگیزی شوق دگر افزایی
هوش مصنوعی: هر لحظه زیبایی خود را به شکل جدیدی به نمایش میگذاری و باعث ایجاد هیجان و اشتیاقی تازه میشوی.
عقل از تو چه دریابد تا وصف تو اندیشددر عقل نمی گنجی در وصف نمی آیی
هوش مصنوعی: عقل انسان نمی‌تواند به درستی تو را درک کند؛ زیرا وقتی درباره تو فکر می‌کند، از حد و اندازهاش فراتر میرود و نمی‌تواند تو را در قالب کلمات و توصیفها بگنجاند.
پنهانی تو پیدا پیدایی تو پنهانهم از همه پنهانی هم بر همه پیدایی
هوش مصنوعی: تو به طور پنهان وجود داری و حضور تو به وضوح محسوس است، در عین حال از دید همه پنهانی و در عین حال، برای همه واضح و نمایانی.
زان سایه که افکندی بر خاک گه جلوهدارند همه خوبان سرمایه زیبایی
هوش مصنوعی: سایهای که تو بر زمین افکندهای، باعث می‌شود که همه زیباها جلوه و درخشندگی خود را نشان دهند.
بی پرده آب و گل ما را ننمایی روخورشید درخشان را تا کی به گل اندایی
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی ما را در حجاب و پردهای از خاک و آب نگهداری؟ چرا نمیگذاری چهرهی خورشید درخشان را ببینیم؟
ای گشته عیان هر جا هر جا که شوی پیداگردد ز غمت شیدا صد عاشق هر جایی
هوش مصنوعی: هر جا که بروی، عشق و شیدایی تو به وضوح نمایان می‌شود و بسیاری از عاشقان برای تو در انتظارند.
جامی ز دویی بگسل یکروی شو و یکدلباشد که کنی منزل در عالم یکتایی
هوش مصنوعی: برای اینکه به آرامش و وحدت درونی دست یابی، باید از دوگانگی و تفرقه دوری کنی. با یکدلی و یکسویی میتوانی در دنیای یکتایی و هماهنگی زندگی کنی.