شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به این دارد که نعمتهای دنیوی ارزش چندانی ندارند و در نهایت زوالپذیر هستند. شاعر تاکید میکند که نباید به خاطر آنها خود را زیر بار منت افراد حقیر قرار داد، چون در نهایت این نعمتها از بین میروند و فقط عار و ننگ بر جا میماند.
برای نعمت دنیا که خاک بر سر آنمنه ز منت هر سفله بار بر گردن
هوش مصنوعی: به خاطر دنیای فانی و بیارزشش نباید خود را زیر بار منت افراد نالایق قرار دادی.
به یک دو روز رود نعمتش ز دست ولیبماندت ابدالدهر عار بر گردن
هوش مصنوعی: اگر انسان برای مدتی از نعمتها برخوردار شود، ممکن است آن نعمتها به راحتی از دست بروند. اما در عوض، اگر به دنبال زندگی نادرست و پر از عیب باشی، این عیب و ننگ همیشه بر دوش تو خواهد بود.