شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات هشدار میدهد که هر کس به زیباییها و فریبهای دنیا دل ببندد، باید از غرور و ignorance (بیخبری) خود مراقب باشد. او همچنین درباره افراد و دنیا تاکید میکند که باید از تلاش و کوشش خود غافل نشویم و در راستای هدفهایمان با آستین بالا بزنیم.
هر که دل بر عشوه گیتی نهادبر حذر باش از غرور و جهل او
هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق و زیباییهای دنیا غرق شود، باید مراقب باشد از احساسات کاذب و نادانیاش.
دامن آن گیر کز همت فشاندآستین بر دنیی و بر اهل او
هوش مصنوعی: به کسی التماس کن که او با بلند همتی که دارد، دنیای مادی و مردمانش را نادیده میگیرد و به دنبال معنای بالاتر و ارزشهای واقعی زندگی است.