شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به پیری و ناتوانی اشاره دارد. شاعر به پیرمردی می‌گوید که زمانی که از کار و فعالیت باز می‌ماند، دستش لرزان و ناتوان می‌شود و دیگر نمی‌تواند کاری از پیش ببرد. او به نوعی هشدار می‌دهد که اختیار و قدرت عمل از دست او خارج شده است و باید متوجه این واقعیت باشد.
تا نیفتادت ز کار ای پیر کار از رعشه دستنامدت باور که ناید هیچ کار از دست تو
هوش مصنوعی: تا زمانی که در کار خود یقین نداری و دستت لرزان است، نباید به خودت اعتماد کنی؛ زیرا وقتی اعتماد نداشته باشی، هیچ کاری از تو برنخواهد آمد.
چیست دانی جنبش دستت چنین بی اختیاریعنی ای غافل برون است اختیار از دست تو
هوش مصنوعی: آیا میدانی که چرا دستت اینگونه بیاختیار حرکت میکند؟ یعنی ای غافل، بدان که کنترل از دست تو خارج شده است.