شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نوعی بازی با واژه‌ها می‌پردازد و به این نکته اشاره می‌کند که هرگاه به سراغ نوشیدنی می‌رود، تو را با باده یا جام می‌خواند و گاهی تو را به مانند دانه و دام می‌بیند. او می‌گوید که هیچ چیزی در جهان به جز نام تو اهمیت ندارد و در نهایت از خود می‌پرسد که با کدام نام باید تو را خطاب کند.
گه باده و گاه جام خوانیم تو راگه دانه و گاه دام خوانیم تو را
هوش مصنوعی: گاهی تو را به خاطر شراب میخوانیم و گاهی به خاطر جام، گاهی تو را به خاطر دانههای زندگی و گاهی به خاطر دامهای روزگار.
جز نام تو بر لوح جهان حرفی نیستآیا به کدام نام خوانیم تو را
هوش مصنوعی: جز نام تو روی صفحه این دنیا چیزی دیگر وجود ندارد. حال باید ببینیم به کدام نام تو را بخوانیم.