شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، گویا شاعر به تلاش و جنب و جوش خود اشاره می‌کند که با وجود خستگی، هنوز در جستجوی کاری جدید است. اما وقتی متوجه می‌شود که این تلاش به ثمر نمی‌رسد، احساس کسالت و بی‌دلی می‌کند و زیر سایه پادشاهی آرامش پیدا می‌کند، همچون کاهی که در گوشه‌ای بی‌حرکت است.
زان جنبش و کوشش که دل خسته نمودچون در ره جست و جوی کاری نگشود
هوش مصنوعی: به خاطر تلاش و فعالیتهایش که باعث خستگی دلش شد، وقتی در جستوجوی یک کار و هدفی بود، به نتیجهای نرسید.
در سایه ممدود شهنشاه ودودرفتم خفتم چو کاهل پای مرود
هوش مصنوعی: در سایهی پادشاه بزرگ و مهربان، به آرامی و بیدغدغه استراحت کردم، گویی که بیفکری و سستی را انتخاب کردهام.