شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ضرورت رهایی از خود و دنیای مادی سخن می‌گوید. او بر این باور است که باید به خود و خواسته‌های شخصی وابستگی را کنار گذاشت و در نهایت به حالت خاکی و وجودی ساده و بی‌آلایش رسید. به این معنا که در ابتدا باید خود را فراموش کرده و به سادگی بازگشت تا در نهایت به حقیقت وجود دست یافت.
دلخسته و سینه چاک می باید شدوز هستی خویش پاک می باید شد
هوش مصنوعی: باید دل شکسته و آماده تحمل درد شد و از وجود خود کاسته و برطرف کرد.
آن به که به خود خاک شویم اول کارچون آخر کار خاک می باید شد
هوش مصنوعی: بهتر است که در آغاز کار به خضوع و humildity روی بیاوریم، چرا که در پایان کار همه ما به خاک برخواهیم گشت.