شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های معشوقش اشاره می‌کند و لذت‌های ناشی از وصال او را وصف می‌کند. او به دوری از چشمِ بدِ زمانه اشاره می‌کند و این موضوع را به عنوان دلیلی برای استفاده از تعویذ و دور نگه داشتن بدی‌ها می‌داند. به طور کلی، شعر حاکی از عشق و ارادت به معشوق و نگرانی از آسیب دیدن اوست.
ای روی تو گل دهان و لب نقل و نبیذعیش همه از لذت وصل تو لذیذ
هوش مصنوعی: ای چهرهات مانند گل و لبهای تو همچون نقل و شراب است، همه لذتها از شیرینی وصال تو ایجاد میشود.
تا چشم بد زمانه ماند ز تو دوراز دست منت باد به گردن تعویذ
هوش مصنوعی: تا زمانی که چشمهای گردش روزگار از تو دور باشد، از شر بدی‌ها و خطرات در امان خواهی بود، و تنها به لطف محافظتهایی که به خود میزنی، میتوانی از این آسیبها دور بمانی.