شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: این شعر درخواست از خداوند است که شاعر را از نیاز به دنیا و فقر آزاد کند و او را سرفراز و با عزت قرار دهد. همچنین شاعر از خدا میخواهد که در مسیر طلب و جستجوی حقیقت، او را محرم رازهای خود کند و از راههایی که به سوی او نمیانجامد، دورش کند.
یا رب ز دو کون بی نیازم گردانوز افسر فقر سرفرازم گردان
هوش مصنوعی: خدایا، من را از دو جهان بینیاز کن و مرا از ذلت فقر آزاد و سرافراز گردان.
در راه طلب محرم رازم گردانزان ره که نه سوی توست بازم گردان
هوش مصنوعی: در مسیر جستجوی حقیقت، رازهای خود را به کسی بگو که با تو در این راه است، زیرا مسیرهای دیگر به تو راه نمیبرد.