شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عظمت و قدرت خداوند اشاره می‌کند که مالک همه‌چیز است و برای کسی که او را برگزیده، پاداش خوبی در آینده انتظار می‌رود. شاعر همچنین بیان می‌کند که دلش فقط به خداوند وابسته است و هرچند ممکن است از او چیزی نخواهد، اما تمام آرزوهایش به خداوند گره خورده است.
یا من ملکوت کل شی ء بیدهطوبی لمن ارتضاک ذخرا لغده
هوش مصنوعی: ای کسی که سلطنت همه چیز در دست توست، خوشا به حال آنکه تو را برای فردا ذخیره کند.
این بس که دلم جز تو نخواهد کامیتو خواه بده کام دلم خواه مده
هوش مصنوعی: دل من فقط تو را میطلبد؛ تو هر چه میخواهی، به من بده یا نده.