شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از عشق و وفاداری به معشوق سخن می‌گوید. او به یادآوری دوران کودکی و احساسات عمیق خود نسبت به معشوق می‌پردازد و می‌گوید که درد و رنجش را از چشم خود دور می‌کند تا هیچ‌گاه عشقش کمرنگ نشود. شاعر بر این باور است که هرچند در جستجوی معشوقش با مشکلاتی روبروست، اما هرگز میل و خواسته‌اش از عشق به او کم نمی‌شود. او به ناچار در عشق صبر و استقامت می‌کند و عشقش را برتر از هر سختی می‌داند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حاجت و درخواستش از معشوق، تنها عشق و وصال اوست.
پیش ازان دم که قلم نقش کند حرف نخستداشت طفل دل من لوح وفای تو درست
هوش مصنوعی: قبل از آنکه قلم آغاز به نوشتن کند، دل من که همچون کودکی است، نخستین یاد تو را روی لوح وفاداری خود ثبت کرده است.
کار بر خسته دلان همچو قبا تنگ مگیرگرچه بر قامت تو خلعت حسن آمده چست
هوش مصنوعی: از خستگی دل مردم ناتوان بهرهبرداری نکن؛ هرچند که زیبایی تو نشان از بزرگی و شایستگی دارد، اما این کار ناپسند است.
اشک خود را ز نظر غرقه به خون می رانمکه چرا چشم من از خاک کف پای تو شست
هوش مصنوعی: من اشکهایم را از دیدگانم میرانم و غم و درد آن را با خون میسازم، زیرا چرا باید چشمان من این گونه از خاک پای تو شسته شوند.
چند گویی که چو وصلم نشود یافت مجویتا مرا تاب و توان هست تو را خواهم جست
هوش مصنوعی: تا وقتی که توان و طاقت جستجو را دارم، در پی تو خواهم بود، هر چند که بگویی به وصالت نخواهم رسید.
نیست در بادیه عشق نظر لیلی راجز بر آن لاله که با داغ دل مجنون رست
هوش مصنوعی: در بیابان عشق، جز گل لالهای که به خاطر درد دل مجنون روییده است، هیچ نشانهای از لیلی نیست.
گر کشم بی تو ز بدبختی خود صد سختیحاش لله که شود رابطه عشق تو سست
هوش مصنوعی: اگر بدون تو به خاطر بدبختیهایم از شدت سختیهایی که میکشم بگریزم، هرگز نگو که رابطهام با عشق تو ضعیف میشود.
گفته ای بی طلب از من مطلب جامی کامآه و صد آه که مطلوب و طلب هردو ز توست
هوش مصنوعی: تو به من میگویی که از من چیزی نخواهی، اما در واقع، خودت خواسته و نیاز منی. هرچند که من به این نکته پی میبرم و احساس میکنم که این تمایل و خواست، هر دو از طرف توست.