شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره خودداری از نوشیدن شراب و غفلت از مسائل دنیا و حوادث آن است. شاعر به نیکویی و لذت‌بخشی شراب اشاره می‌کند و آن را از خوار شدن و بی‌ثمری دور می‌داند. او به خصوصیات مثبت شراب اشاره کرده و می‌گوید که اگر شراب به نوعی به علم و دانش کمک کند، پس ارزش نوشیدن دارد. در نهایت، او از شنونده می‌خواهد که از صرفه‌جویی در نوشیدن شراب پرهیز کند و به لذت آن بپردازد.
مرا نیست بر خوردن باده باعثبجز غفلت از عالم پر حوادث
هوش مصنوعی: برای من نوشیدن شراب تنها بهانهای است برای فراموش کردن دنیا و حادثههایش.
چه جمعیت آید ز گردنده چرخیکه بر وضع واحد دوان نیست لابث
هوش مصنوعی: چه جمعیتی به دور یک چرخ میآید که بر اساس یک وضعیت ثابت نمیچرخد؟
بده ساقیا می که بی بهره از ویبود در همه شغل لاهی و عابث
هوش مصنوعی: به میپرست، شراب بده که کسی که از آن بیبهره است، در همه کارها بیهدف و بیاهمیت میشود.
ازان می که کنیت ابوالطیباتشسزاوار باشد نه ام الخبائث
هوش مصنوعی: از نوشیدنیای که به نام پدر پاکیهاست، شایستهتر است، نه از مادر بدیها.
ازان می که سوگند تائب نگرددز شربش به شرع خردمند حانث
هوش مصنوعی: از آن نوشیدنی که سوگندها را نمیشکند و در مصرف آن، خردمندانه عمل میشود، بپرهیز.
ازان می که مغنیست در کسب دانشز بسط اقاویل و طول مباحث
هوش مصنوعی: از آن نوشیدنی که خواننده آواز است، در یادگیری علم و دانش به واسطهی گسترش حرفها و بحثهای طولانی.
به می صرف کن جامیا هر چه داریمکن صرفه چون ممسکان بهر وارث
هوش مصنوعی: هر چه داری را در می نوشی صرف کن و بهانهگیری نکن، زیرا مانند کسانی که منتظر ارث هستند، زندگی را از دست میدهی. لطفاً از لحظههای زندگیات لذت ببر و از آنچه داری استفاده کن.